بهینه سازی فرایند تثبیت و جامدسازی سیمانی لجن صنایع آبکاری توسط شبکه عصبی مصنوعی و روش سطح پاسخ

فرایند تثبیت و جامدسازی یکی از روش های دفع پسماندهای خطرناک می باشد. در این پژوهش از اختلاط آب مقطر، سیمان پرتلند تیپ دو، آهک و منیزیم اکسید برای تثبیت و جامد سازی لجن صنایع آبکاری استفاده شد. در این مطالعه مقاومت فشاری و میزان غلظت کروم و روی در شیرابه TCLP به عنوان پاسخ در نظر گرفته شد. طراحی ۳۰ آزمایش براساس طرح مرکب مرکزی برای محاسبه معادله مدل در روش سطح پاسخ و آموزش شبکه عصبی مصنوعی انجام شد. از طراحی تصادفی ۱۰ آزمایش برای صحت سنجی روش های چند متغیره استفاده شد. سپس بهینه سازی فرایند تثبیت و جامدسازی با استفاده از روش سطح پاسخ و شبکه عصبی مصنوعی با یکدیگر مقایسه شد. با توجه به نتیجه های مطالعه، از هر دو روش می توان با اطمینان بالا در بهینه سازی فرایند استفاده کرد. شبکه عصبی مصنوعی نسبت به روش سطح پاسخ، روشی دقیق تر در مدل سازی فرایند تثبیت و جامدسازی بود. همچنین برای رسیدن به بیش ترین لجن خشک قابل دفن طبق استاندارد، میزان منیزیم اکسید، آهک، آب و سیمان مصرفی با توجه به مدل روش سطح پاسخ به ترتیب برابر ۳/۱۵، ۶/۳، ۵/۴۹، ۱۹ گرم و براساس شبکه عصبی مصنوعی به ترتیب برابر ۹/۱۴، ۴/۳، ۴۶، ۵/۱۸ گرم برای ۱۰۰ گرم لجن خشک صنایع آبکاری به دست آمد.

کلیدواژه ها:

روش سطح پاسخ ، روی ، کروم ، MgO ، تثبیت و جامدسازی ، شبکه عصبی مصنوعی