سندروم اضطراب فناوری های پیشرفته (TAAS)

این پژوهش به بررسی رابطه بین سندروم اضطراب فناوری های پیشرفته (TAAS) و ویژگی های روان شناختی شامل عزت نفس، ترس از عقب ماندن (FOMO)، و خودکارآمدی در استفاده از فناوری در میان دانشجویان دانشگاه های شهر تهران پرداخته است. در عصر حاضر، با پیشرفت سریع فناوری و نفوذ گسترده آن در زندگی روزمره، پیامدهای روان شناختی جدیدی مانند TAAS در حال ظهور است که با نگرانی، اجتناب، و علائم جسمانی و روانی مرتبط با استفاده از فناوری مشخص می شود. این پژوهش با هدف تبیین چگونگی تاثیر متغیرهای روان شناختی بر TAAS، از روش توصیفی-همبستگی بهره برده است. جامعه آماری شامل دانشجویان مقاطع کارشناسی و تحصیلات تکمیلی دانشگاه های تهران بودند و نمونه ای به حجم ۳۸۴ نفر با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شد. ابزارهای گردآوری داده ها شامل مقیاس TAAS (طراحی شده بر اساس مفاهیم مرتبط)، پرسشنامه عزت نفس روزنبرگ، مقیاس FOMO، و مقیاس خودکارآمدی فناورانه بود. نتایج تحلیل همبستگی نشان داد که بین TAAS و عزت نفس و خودکارآمدی فناورانه رابطه منفی معنادار، و با FOMO رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. تحلیل رگرسیون نیز حاکی از آن بود که FOMO قوی ترین پیش بین TAAS بوده و به دنبال آن عزت نفس و خودکارآمدی فناورانه قرار دارند. این یافته ها بر اهمیت توجه به جنبه های روان شناختی در مواجهه با فناوری و توسعه راهکارهای حمایتی و آموزشی برای ارتقای سلامت روان دیجیتال در جامعه دانشگاهی تاکید می کنند.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: سندروم اضطراب فناوری های پیشرفته (TAAS) ، اضطراب دیجیتال ، ترس از عقب ماندن (FOMO) ، عزت نفس ، خودکارآمدی فناورانه ، دانشجویان