بهینه سازی فرم های پارامتریک معماری مسکونی در محیط Geometry Nodes بلندر با استفاده از الگوریتم ژنتیک چندهدفه

در این پژوهش، روشی نوین برای طراحی و بهینه سازی فرم های معماری مسکونی ارائه شده است که ترکیبی از مدل سازی پارامتریک در محیط Geometry Nodes نرم افزار Blender و الگوریتم ژنتیک چندهدفه (NSGA-II) را به کار می گیرد. هدف اصلی، بهبود هم زمان عملکرد نورگیری طبیعی، کاهش مصرف انرژی سالانه و حفظ ساخت پذیری فرم های پیشنهادی است. ابتدا یک مدل پایه با متغیرهای پارامتریک شامل ابعاد هندسی، ویژگی های نما و نسبت پنجره به دیوار طراحی شد. سپس با استفاده از الگوریتم ژنتیک، مجموعه ای از پاسخ های بهینه بر مبنای شاخص های نور مفید روز، بار حرارتی و محدودیت های سازه ای تولید گردید. نتایج نشان دادند که فرم های نهایی توانستند روشنایی مفید را تا بیش از ۶۰٪ افزایش داده و هم زمان بار مصرف انرژی را کاهش دهند، در حالی که ویژگی های زیبایی شناسی و قابلیت ساخت نیز حفظ شد. این پژوهش گامی در جهت ترکیب طراحی پارامتریک با روش های بهینه سازی هوشمند برای رسیدن به فرم هایی پایدار، زیبا و اجرایی در معماری مسکونی معاصر محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

معماری پارامتریک ، بهینه سازی چندهدفه ، الگوریتم ژنتیک ، Geometry Nodes ، نور طبیعی ، مصرف انرژی ، فرم مسکونی ، بلندر (Blender)