تاثیر ابعاد خودکارآمدی بر عملکرد مربیان فوتبال در شهر تهران

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر ابعاد مختلف خودکارآمدی بر عملکرد مربیان فوتبال مرد در شهر تهران انجام شد. خودکارآمدی به عنوان عاملی روانشناختی که توانایی فرد برای موفقیت در انجام وظایف را پیش بینی می کند، در این مطالعه در سه بعد آموزشی، بهداشتی و اجتماعی مورد سنجش قرار گرفت. جامعه آماری تحقیق، کلیه مربیان فوتبال شهر تهران بودند و نمونه گیری به روش تصادفی طبقه ای صورت گرفت. نتایج تحلیل داده ها نشان داد که هر سه مولفه خودکارآمدی دارای تاثیر مثبت و معناداری بر عملکرد مربیان بودند. یافته ها اهمیت تقویت ابعاد مختلف خودکارآمدی در بهبود عملکرد مربیان را نشان می دهد و می تواند راهنمایی برای برنامه ریزی های آموزشی و توسعه حرفه ای در حوزه مربیگری ورزشی باشد.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی ، عملکرد ورزشی ، مربیان فوتبال ، آموزش ، سلامت ، ارتباط اجتماعی ، شهر تهران