تجلی آیات الهی در سپهر نور و اعماق تاریکی؛ تحلیل علمی سرعت نور و ویژگی های نوری در آب های عمیق با استناد به قرآن کریم

این پژوهش با رویکردی بینارشته ای، تحلیل علمی سرعت نور و ویژگی های نوری در آب های عمیق را با استناد به آیات قرآن کریم پی می گیرد. روش تحقیق بر تحلیل تطبیقی متون قرآنی و داده های تجربی فیزیک نور استوار است و دو محور اصلی را دنبال می کند: نخست، ادعای تطابق سرعت نور با محاسبات مبتنی بر آیه ۵ سوره سجده بررسی می شود و دوم، پدیده جذب و پراکندگی نور در اعماق اقیانوس ها مطابق توصیف آیه ۴۰ سوره نور تحلیل می گردد. در بخش سرعت نور، روند کشف این سرعت از گالیله تا استانداردسازی بین المللی، با استفاده از داده های تاریخی و معادلات الکترومغناطیس، بررسی شده است. همچنین، محاسبات ریاضی مبتنی بر مفاهیم نجومی قرآن، تحلیل شده اند. در بخش آب های عمیق، لایه بندی تاریکی و ناپدیدشدن تدریجی نور در عمق، با استناد به قوانین فیزیکی مانند قانون بیر-لامبرت و مطالعات اقیانوس شناسی، تبیین می شود. یافته ها نشان می دهند توصیفات قرآن از «ظلمات بعضها فوق بعض» و «امر الهی» در سوره های نور و سجده، با یافته های مدرن در زمینه جذب نور و ثابت سرعت نور همسویی شگفت انگیزی دارد. این تطابق، علی رغم نقدهای تفسیری، به عنوان نشانه ای از اعجاز علمی قرآن در پیش بینی پدیده های ناشناخته در عصر نزول، تاکید می شود.

کلیدواژه ها:

سرعت نور ، اعجاز علمی قرآن ، ویژگی های نوری آب های عمیق ، تحلیل بینارشته ای ، لایه بندی تاریکی