تاثیر برنامه ریزی درسی میان رشته ای بر مدیریت کلاسی و نقش آن در بهبود کیفیت آموزش

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر برنامه ریزی درسی میان رشته ای بر مدیریت کلاسی و نقش آن در بهبود کیفیت آموزش، با استفاده از روش تحقیق کیفی انجام شد. مطالعه حاضر با رویکرد پدیدارشناسی و از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۱۵ معلم و مدیر آموزشی در شهر شبستر صورت گرفت. داده ها با روش تحلیل مضمون بررسی شدند و سه مضمون اصلی شامل انعطاف پذیری برنامه ریزی درسی، بهبود تعامل کلاسی و چالش های اجرایی شناسایی شد. نتایج نشان داد که رویکرد میان رشته ای می تواند خلاقیت، انگیزه و همکاری دانش آموزان را افزایش دهد، در حالی که مدیریت کلاسی موثر به ایجاد نظم، کاهش مشکلات رفتاری و تقویت تعاملات سازنده کمک می کند. با این حال، موانعی مانند کمبود منابع، ناکافی بودن آموزش معلمان و مقاومت در برابر تغییر نیز گزارش شد. این مطالعه بر ضرورت بازنگری در سیاست های آموزشی، تقویت زیرساخت ها و توسعه برنامه های تربیت معلمان تاکید دارد و پیشنهاد می کند که رویکردهای میان رشته ای به طور گسترده تری در نظام آموزشی ایران پیاده سازی شوند تا پاسخگوی نیازهای نوین آموزشی باشند.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی درسی ، مدیریت کلاسی ، تحقیقات میان رشته ای ، روش کیفی ، کیفیت آموزش ، تجربه زیسته