اثربخشی درمان شفقت خود بر سبک حل تعارض دانش آموزان دختر دبیرستانی دارای تعارض

مقدمه: تعارض تاثیر عمیق منفی بر وضعیت تحصیلی دانش آموزان می گذارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان شفقت خود بر سبک حل تعارض دانش آموزان دارای تعارض انجام گرفته است. روش: طرح پزوهش نیمه آزمایشی با پیش آزمون-پس آزمون و پیگیری با گروه گواه بود. جامعه آماری کلیه دانش آموزان دختر دبیرستانی دارای تعارض مراجعه کننده به مرکز مشاوره در شهر کرمانشاه بودند که ۳۰ دانش آموز (۱۵ نفر گروه کنترل و ۱۵ نفر گروه آزمایش) دارای تعارض به شیوه نمونهگیری هدفمند (کسب نمره در پرسشنامه تعارض) انتخاب شدند. سپس گروه آزمایش تحت درمان شفقت خود قرار گرفتند و ابزار پژوهش شامل پرسشنامه تعارضات سبک حل تعارض رحیم (۱۹۶۴) بود. با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر دادهها تحلیل شدند. یافتهها: نتایج نشان دادند که بواسطه درمان شفقت خود، سبک حل تعارض در دانش آموزان دارای تعارض بهبود یافت و در مرحله پیگیری نیز اثر ماندگاری داشت. نتیجه گیری: پیشنهاد میشود که از درمان شفقت خود برای بهبود سبک حل تعارض دانش آموزان دارای تعارض استفاده شود و نظام روانشناسی و مشاوره باید از یافته های تحقیقات مبتنی بر درمان شفقت خود بهرهمند شود. واژههای کلیدی: درمان شفقت خود، سبک حل تعارض، دانش آموزان، دبیرستان.

کلیدواژه ها:

درمان شفقت خود ، سبک حل تعارض ، دانش آموزان ، دبیرستان