تطبیق برخی از تئوریهای زهکشی معکوس و سد زیرزمینی در احیای سفرههای آبهای زیرزمینی

یکی از چالشهای اصلی کشور، روند منفی در ذخیرهسازی آبهای زیرزمینی است که تاثیرات انسانی نیز به این بحران دامن زده است. افزایش برداشت از آبهای زیرزمینی بدون برنامه ریزی مناسب، نه تنها منجر به افت سطح آب شده بلکه به ایجاد فرونشست در برخی مناطق نیز دامن زده است. این فرونشست ها به دلیل کاهش فشار در ستفره های آب زیرزمینی ناشی از برداشت های غیرمجاز و بدون برنامه ریزی، به چالشی جدی تبدیل شده اند. این تحقیق با مطالعه موردی منابع داخلی و خارجی، به بررسی چالشهای مدیریت منابع آب زیرزمینی، بررسی تعارض منافع و ناهماهنگی بین بخشهای دولتی و همچنین عدم مشارکت فعال ذینفعان و کشاورزان به عنوان یکی از مشکلات اصلی می پردازد. نتایج نشان می دهد که کاهش ذخایر آب زیرزمینی و برداشت های بیرویه، چالشهای جدی برای مدیریت این منابع ایجاد کرده است. برای بهبود وضعیت، نیاز به ایجاد یک رویکرد یکپارچه شامل مشارکت ذینفعان، استفاده از فناوریهای نوین و تدوین سیاستهای موثر احساس می شود. نتایج این تحقیق تاکید می کند که موفقیت طرحهای احیای آبهای زیرزمینی منوط به ایجاد هماهنگی بین بخشهای مختلف کشور و پایش مستمر وضعیت سطح آبهای زیرزمینی است. در این تحقیق، ابتدا نتایج تحقیقات مرتبط با روشهای احیای سفره آبهای زیرزمینی ارایه شده است و سپس قسمتی از نتایج حاصل از یک طرح پژوهشی انجام شده در استان قزوین به روش زهکشی معکوس، ارایه شده است. در این تحقیق پس از تحلیل راهکارهای موثر در احیای آبهای زیرزمینی با استفاده از روش احداث سدهای زیرزمینی برای کنترل جریان آب و افزایش ذخایر آب زیرزمینی و همچنین روش زهکشی معکوس به منظور هدایت آب به داخل خاک، پیشنهادهای کارا و موفق در کشور ارایه شده است.

کلیدواژه ها:

سد زیرزمینی ، زهکشی معکوس ، مدیریت فرونشست ، مدیریت سیالب ، آب زیرزمینی