مروری بر بکارگیری دورریزهای نایلونی در بتن

امروزه استفاده از کیسه های نایلونی، به جهت سبکی و راحتی استفاده از آنها، بخشی اجتناب ناپذیر از زندگی روزمره بیشتر مردم دنیا شده است. در کشور، به دلیل ارزان بودن مواد اولیه و انرژی مورد نیاز تولید کیسه های نایلونی، این محصول با قیمت بسیار کمی (تقریبا بطور رایگان) در اختیار عموم مردم قرار گرفته و معمولا پس از یکبار مصرف، به عنوان زباله دور انداخته می شود. در نتیجه هر روزه، حجم انبوهی از کیسه های نایلونی در مراکز دفن زباله های شهری دفن شده و بخشی از آن نیز در اثر وزش باد در حومه این مراکز و دیگر مناطق شهری و روستایی منتشر می گردد. عدم تجزیه پذیری بیولوژیکی این محصول در کوتاه مدت، سبب گردیده تا رهاسازی کیسه های نایلونی در محیط یا دفن در زمین، منجر به آلودگی هر چه بیشتر محیط زیست گردد. لذا این تحقیق با هدف کمک به حفظ محیط زیست از این معضل، به مطالعه و بررسی نتایج حاصل از چندین تحقیق صورت گرفته در خصوص استفاده از کیسه های نایلونی در ساخت بتن پرداخته است. نتایج حاصل از این مطالعات نشان داد که استفاده از کیسه های نایلونی در بتن به عنوان جایگزین ماسه و سنگدانه تا ۲۵% باعث کاهش مقاومت فشاری و وزن بتن می شود. بتن حاوی کیسه های نایلونی علاوه بر مزایای زیست محیطی و اقتصادی باعث بهبود هدایت حرارتی و سرعت پالس اولتراسونیک کمتر و جذب صوتی بهتری است. با این حال، افزودن بیش از حد کیسه های نایلونی می تواند خواص مکانیکی بتن را به طور قابل توجهی کاهش دهد.

کلیدواژه ها:

کیسه های نایلونی ، بتن سبز ، مواد بازیافتی