آموزش در عصر دیجیتال: ارزیابی عناصر برنامه درسی و تاثیر آن بر یادگیری دانش آموزان بر اساس نظریه پائولو فریره

هدف این تحقیق بررسی تاثیر عناصر برنامه درسی بر یادگیری دانش آموزان در عصر دیجیتال بر اساس نظریه پائولو فریره است. پژوهش با روش مروری و تحلیل منابع مرتبط انجام شد تا به درک عمیق تری از نقش فناوری های نوین آموزشی و اصول آموزش انتقادی در بهبود فرآیند یاددهی-یادگیری دست یابد. یافته های تحقیق نشان داد که بهره گیری هوشمندانه از فناوری های نوین آموزشی در برنامه های درسی، به ویژه زمانی که با دیدگاه انتقادی و مشارکتی فریره تلفیق شود، می تواند کیفیت یادگیری، انگیزه و مهارت های تفکر نقادانه دانش آموزان را به طور قابل توجهی افزایش دهد. همچنین نقش معلم به عنوان تسهیل گر و راهنمای یادگیری فعال و مشارکتی برجسته شد و اهمیت بازنگری در محتوای درسی و روش های تدریس جهت تطبیق با نیازهای عصر دیجیتال تاکید گردید. با وجود این مزایا، موانعی نظیر کمبود آموزش فناوری برای معلمان، منابع ناکافی و مقاومت فرهنگی، محدودیت هایی را در تحقق اهداف آموزش دیجیتال ایجاد کرده اند. در نهایت، نتایج تحقیق بر ضرورت آموزش مستمر معلمان، به روزرسانی برنامه های درسی با محوریت آموزش انتقادی، و تامین زیرساخت های فناوری برای افزایش اثربخشی آموزش در عصر دیجیتال تاکید می کند. این پژوهش نشان داد که تلفیق فناوری های نوین و آموزش انتقادی می تواند به توسعه توانمندی های شناختی و اجتماعی دانش آموزان کمک کرده و زمینه ساز تحول بنیادین در نظام آموزشی باشد.

کلیدواژه ها:

آموزش دیجیتال ، برنامه درسی ، نظریه پائولو فریره ، فناوری های نوین آموزشی