شناسایی و دسته بندی شکست های سیستمی در نظام ملی نوآوری ایران

مقاله پیش رو با هدف شناسایی شکست های سیستمی نظام ملی نوآوری ایران تدوین گردیده و سعی نموده تا به کمک نظرات طیف وسیعی از خبرگان حوزە سیاست گذاری علم، فناوری و نوآوری و کنشگران نظام ملی نوآوری و با استفاده از روش تحلیل مضمون، شکست های سیستمی نظام ملی نوآوری ایران را شناسایی و دسته بندی کند. براساس نتایج حاصل از این پژوهش، در مجموع ۴۳ شکست سیستمی عمده در نظام ملی نوآوری ایران شناسایی گردید که این مجموعه شکست ها ذیل ۱۲ حوزه ی کارکردی از فعالیت ها دسته بندی شد. این ۱۲ حوزه کارکردی عبارتند از: ۱) سیاست گذاری، جهت دهی، ارزیابی و نظارت نظام؛ ۲) مشروعیت بخشی به نوآوری؛ ۳) آگاه سازی عمومی نسبت به مسائل؛ ۴) آموزش، توسعه و توانمندسازی سرمایه انسانی؛ ۵) تامین مالی پژوهش، توسعه فناوری و نوآوری؛ ۶) خلق دانش و انجام تحقیق وتوسعه؛ ۷) انتشار دانش، همکاری و شبکه سازی؛ ۸) فعالیت های محرک تقاضا و بازار؛ ۹) فعالیت های کارآفرینانه (تولید محصولات و خدمات جدید)؛ ۱۰) ارتقاء هوشمندی سیاستی راهبردی؛ ۱۱) انجام تغییرات ساختاری و نهادی؛ و ۱۲) شتاب دهی و تسریع رشد کسب وکارها. همچنین با مقایسه و تطبیق نتایج حاصل از این پژوهش با دیگر مطالعات انجام گرفته، مهمترین شکست های سیستمی نظام ملی نوآوری ایران به ترتیب عبارتند از: ۱) نبود انسجام میان سیاست ها و ضعف در نظارت، ارزیابی و ایجاد سازوکارهای اجرائی و حمایتی برای سیاست های نوآوری کشور؛ ۲) وجود تولی گری چندگانه در امر علم، فناوری و نوآوری در کشور؛ ۳) ضعف در حضور، هماهنگی و تقسیم کار شفاف بین بازیگران نظام ملی نوآوری؛ ۴) ضعف در سازوکارهای مناسب جهت مشارکت و هم افزایی بین بازیگران مختلف برای ارائه مشاوره و انتشار فناوری و ۵) ضعف در اولویت بندی مسائل و ارائه راه کارهای سیاستی با توجه به نیازهای منطقه ای و ملی.

کلیدواژه ها:

نظام ملی نوآوری ، شکست سیستمی ، تحلیل مضمون ، تحلیل کارکردی