کاربرد بازی های جدی درآموزش و درمان اختلال نقص توجه/بیش فعالی

مقاله حاضر به بررسی اختلال نقص توجه/بیش فعالی و نقش بازی های جدی به عنوان یک روش مداخله ای نوین می پردازد. اختلال نقص توجه/بیش فعالی که با کاهش توجه و تکانشگری همراه است، تاثیرات گسترده ای بر رشد کودکان، عملکرد تحصیلی و روابط اجتماعی دارد. پژوهش ها نشان می دهند که این اختلال شیوع بالایی دارد و بازی های جدی به دلیل ماهیت تعاملی و جذاب خود، می توانند به عنوان یک ابزار موثر در مدیریت علائم اختلال نقص توجه/بیش فعالی به کار گرفته شوند. این مقاله مروری بر مطالعات مرتبط با بازی های ویدئویی و پلتفرم های مورد استفاده در تشخیص و درمان اختلال نقص توجه/بیش فعالی ارائه می دهد. یافته ها نشان می دهند که این بازی ها با استفاده از فناوری هایی مانند رابط های مغز-رایانه، حسگرهای حرکتی و الگوریتم های یادگیری تطبیقی، بازخورد آنی و درمان شخصی سازی شده ای را فراهم می کنند. این ویژگی ها به افزایش اثربخشی و جذابیت درمان برای کودکان کمک می کند. در ادامه، چالش ها و شکاف های پژوهشی موجود بررسی شده و مسیرهای آینده تحقیقاتی پیشنهاد می شود، از جمله مطالعات طولانی مدت برای ارزیابی ماندگاری اثرات این بازی ها و توسعه فناوری هایی مانند واقعیت مجازی و افزوده برای بهبود تجربه درمانی. همچنین، بر ضرورت طراحی مداخلات متناسب با نیازهای فردی کودکان، با در نظر گرفتن عواملی مانند سن، جنسیت و شدت علائم تاکید می شود. هدف این مقاله، ارائه راهکارهایی برای ارتقای اثربخشی بازی های جدی در مدیریت اختلال نقص توجه/بیش فعالی است.

کلیدواژه ها:

بازی های جدی ، اختلال نقص توجه/بیش فعالی ، درمان و آموزش ، مرور