تاثیر یادگیری مبتنی بر بازی بر فرآیند تدریس و یادگیری

یادگیری مبتنی بر بازی (Game-Based Learning) به عنوان یک رویکرد نوین در آموزش، به طور فزاینده ای در نظام های آموزشی مورد توجه قرار گرفته است. در سال های اخیر، یادگیری مبتنی بر بازی (Game-Based Learning) به عنوان یکی از رویکردهای نوین آموزشی، توجه گسترده ای را به خود جلب کرده است. یادگیری مبتنی بر بازی به معنای استفاده از عناصر بازی (مانند رقابت، پاداش، قوانین و سطوح مختلف) در فرایند آموزش است که با هدف افزایش انگیزه، تعامل و درک عمیق تر مفاهیم صورت می گیرد. مدارس ابتدایی به عنوان نخستین محیط رسمی یادگیری، نقش مهمی در شکل گیری نگرش ها، مهارت ها و انگیزه های یادگیری دانش آموزان دارند. ازاین رو، استفاده از رویکردهای نوآورانه مانند یادگیری مبتنی بر بازی می تواند تاثیر بسزایی بر فرایند یاددهی-یادگیری داشته باشد. بازی به عنوان یک فعالیت طبیعی و جذاب برای کودکان، بستر مناسبی برای انتقال مفاهیم پیچیده و انتزاعی فراهم می کند. این روش آموزشی با بهره گیری از ویژگی های انگیزشی بازی موجب افزایش تعامل فعال، خلاقیت و تفکر انتقادی در دانش آموزان می شود.نتایج حاصله از این پژوهش بدین شرح است که استفاده از بازی در آموزش، باعث افزایش تمرکز و یادگیری و پرورش تفکر خلاق در کودکان می شود. همچنین، بازی ها می توانند مفاهیم پیچیده را به شیوه های ساده و قابل فهم ارائه دهند و از این طریق، درک و یادگیری عمیقتری را برای دانش آموزان به ارمغان آورند.همچنین این روش می تواند به بهبود انگیزه، مشارکت و یادگیری عمیق تر دانش آموزان کمک کند. همچنین، یادگیری مبتنی بر بازی می تواند به توسعه مهارت های اجتماعی و تفکر انتقادی در دانش آموزان منجر شود.

کلیدواژه ها:

یادگیری مبتنی بر بازی ، تدریس ، یادگیری ، انگیزه ، مهارت های اجتماعی