بازیابی گازهای همراه نفت و فلر به منظور تولید سوخت و انرژی

جمع آوری و سوزاندن گازهای اضافی در فلر (گاز مشعل) به عنوان یکی از ابزارهای ایمنی و کنترل فشار در فرایندهای نفت، گاز و پتروشیمی شناخته می­ شود. ولی این گازها معمولا از ارزش گرمایی بالایی برخوردار هستند و از آن­ها می ­توان به عنوان خوراک در واحدهای صنعتی دیگر به منظور تولید فراوردهه ­هایی با ارزش افزوده استفاده کرد، در حالی که سوزاندن آن­ها سبب انتشار گازهای گلخانه ­ای و آلاینده­ های هوا، آلودگی صوتی و بوی ناخوشایند و به نوعی هدردادن منابع اقتصادی نیز می ­شود. روش ­های گوناگونی به منظور بازیابی گازهای مشعل و استفاده دوباره از آن ارایه شده است، ازجمله:  افزایش فشار و تزریق،  واحدهای NGL،  تولید LNG و CNG، فرایند GTL و تولید مواد شیمیایی و تولید انرژی الکتریکی. انتخاب روش مناسب ملزم به بررسی معیارهای گوناگونی است که در بیش­تر مطالعه ­ها تنها به دو عامل اصلی میزان حجم گاز و فاصله تا بازار مصرف پرداخته شده است. ولی عامل ­های مهم دیگری نیز در فرایند بازیابی و به­ کارگیری گاز همراه میدان­ های نفت و فلر وجود دارد که باید مورد توجه قرار گیرند. در این مطالعه با استفاده از تحلیل سلسله مراتبی روش ­های گوناگون بازیابی و به ­کارگیری گاز مشعل طبقه­ بندی و بررسی شد.  نتیجه­ ها نشان می ­دهد که در بین این روش ­ها، فرایند مصرف گاز برای تولید انرژی الکتریکی از اهمیت ویژه­ای برخوردار است.

کلیدواژه ها:

گاز مشعل ، گاز همراه ، تولید سوخت و انرژی ، سوخت ، تحلیل سلسله مراتبی