بررسی تاثیر فعال سازی سطحی و پالایش اسیدی در بازیابی کانی ایلمینیت

به کارگیری روش شناورسازی به منظور بازیابی ذرات ریز ایلمنیت به علت محدودیت شدید مکان های فعال روی سطح ایلمنیت و در نتیجه قابلیت ضعیف شناوری این کانی در مطالعه های گذشته امید بخش نبوده است.در این پژوهش، فعال سازی سطحی و پالایش اسیدی قبل از آماده سازی، به منظور بررسی امکان افزایش قابلیت شناوری ایلمنیت مورد توجه قرار گرفته اند. نمونه مورد مطالعه خوراک خط ۳ مدار فرآوری کانسار تیتانیوم کهنوج با عیار ۳۶/۶% ۲TiO بود. پس از خردایش ذرات تا زیر ۱۰۶ میکرون با به کارگیری طرح آزمایشی تاگوچی، مخلوط کلکتورهای Clarient flotinor SM۱۵ و Flotinor FS  با نسبت ۱ به ۱، میزان کلکتور ۷۰۰ گرم بر تن، pH برابر ۵/۸ و زمان آماده سازی ۱۵ دقیقه به عنوان شرایط بهینه انجام آزمایش ها انتخاب شدند. در این شرایط، میزان بازیابی و عیار ۲TiO به ترتیب ۳۲ و ۳/۱۲ در صد به دست آمد. استفاده از سرب نیترات به عنوان فعال کننده سطح تا ۱۵۰ گرم بر تن باعث افزایش ۵۰ درصدی بازیابی و ۹ درصدی کارایی جدایش شد. همچنین پالایش اسیدی قبل از آماده سازی، موجب افزایش ۱۴ درصدی عیار ۲TiO در کنسانتره شد. استفاده از روش شناورسازی در مرحله های رافر، کلینر و ری کلینر منجر به دستیابی به عیار ۳۲% ایلمینیت با بازیابی کمینه ۵۵% شد.

کلیدواژه ها:

شناورسازی ، فعال سازی سطحی ، پالایش اسیدی ، کارایی جدایش