بررسی تنوع ژنتیکی سسک های جنوب ایران: نگاهی به اهمیت مطالعات تبارزایی در شناسایی گونه های پرندگان

سسک ها از جمله پرندگان آوازخوان با گستره پراکندگی وسیع و ویژگی های بوم شناختی خاص هستند که شناسایی دقیق گونه های آن ها به دلیل شباهت های ریخت شناسی بسیار، همواره با چالش هایی همراه بوده است. در این میان، مطالعات مولکولی و تبارزادی می توانند راه گشای بازشناسی دقیق تر گونه ها و ترسیم روابط خویشاوندی میان آن ها باشند. پژوهش حاضر با بهره گیری از ژن میتوکندریایی سیتوکروم b و تحلیل های تبارزادی بیزین، به بررسی ساختار ژنتیکی و جایگاه فیلوژنتیکی سسک های خانواده Acrocephalidae در مناطق جنوبی ایران می پردازد. نتایج نشان داد که بسیاری از گونه ها، علی رغم شباهت ظاهری، از نظر ژنتیکی کاملا متمایز هستند و گونه هایی نظیر Acrocephalus aedon ممکن است به جنس های دیگری تعلق داشته باشند. همچنین، در برخی گونه ها نظیر A. stentoreus، تنوع ژنتیکی درون گونه ای بالایی مشاهده شد که می تواند نشانه ای از وجود جمعیت های محلی متمایز باشد. یافته های این مطالعه بر ضرورت بازنگری در طبقه بندی گونه ای و شناخت دقیق فون پرندگان جنوب ایران تاکید دارد و زمینه ساز پژوهش های ژنتیکی و حفاظتی گسترده تری خواهد بود.

کلیدواژه ها:

سسک ، تبارزایی ، ژن سیتوکروم b ، Acrocephalus ، پرندگان جنوب ایران ، طبقه بندی گونه ای ، داده های مولکولی.