واکاوی نقش جلسات انجمن اولیا در تربیت علمی واجتماعی دانش آموزان
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 141
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
PJLCONFE01_2635
تاریخ نمایه سازی: 6 خرداد 1404
چکیده مقاله:
مشارکت والدین در مدارس مخصوصا سالهای نخست کودکی در برقراری ارتباط متقابل بین خانوادهها و مدرسه موثر است و موجب برقراری ارتباط با اجتماع بزرگتر میشود. خانواده به دلیل نقش تربیتی و فرهنگی خود در پرورش انسانهای متفکر، آگاه و بالنده نقش بسیار موثری میتوان ایفا کند.انجمن اولیا و مربیان مظهر همکاری خانه و مدرسه در امر تعلیم و تربیت کودکان و نوجوانان است. خانه و مدرسه دو نهاد تربیتی مهم به شمار می آیند که در صدر عوامل تاثیرگذار بر روند رشد و تکامل رفتار و منش نوباوگان جامعه قرارداشته از این رو مهمترین عامل در تربیت ورشد فکری و اخلاقی ، هماهنگی و همسویی نظری و عملی میان مربیان و خانواده است.هر یک از دو کانون خانه و مدرسه به تنهایی امکان عمل موفقیت آمیز نخواهد داشت و باید به عنوان یک مرکز و یک نهاد تعلیماتی و تربیتی تلقی شوند و مجموعه سیاست و برنامه ریزی هایی که آموزش و پرورش تدوین و به اجرا می گذارد در این دو کانون براساس یک سیاست،بینش و هدف خاصی دنبال می شود.اولیا به عنوان صاحبان اصلی سرمایه های با ارزش دارای حق اظهار نظر، حق نظارت و در برخی موارد حق دخالت در مسائل آموزش و پرورش هستند و تنها در این صورت است که فرآیند پیچیده و عمیق تربیت و تعلیم می تواند به شکل صحیح و شایسته ای به اجرا گذاشته شده و موجب رشد و تعالی شود. ممکن است رفتار و شیوه های تربیتی مربیان با رفتار و روشهای تربیتی اولیا در خانواده متفاوت یا احیانا در تضاد باشد که در این صورت تاثیرهای مخربی بر شخصیت کودک دارد. از این اصل مسلم تربیتی می توان ضرورت ارتباط و تبادل نظر میان اولیا و مربیان را درک کرد. این ارتباط در سیستم آموزشی و پرورشی ما ازطریق انجمن اولیا و مربیان صورت می گیرد.انجمن اولیا و مربیان ، هیات منتخبی از پدران و مادران دانش آموزان و مربیان مدرسه است که با هدف تلاش و همکاری در جهت پیشبرد امور آموزش و پرورش دانش آموزان تشکیل می شود. این هیات پیشنهادات و طرحهای مفید را به مدیر و دیگر مسوولان مدرسه ارائه می کند و در اداره بهتر امور یار و یاور صمیمی مسوولان مدرسه محسوب می شود.
نویسندگان
آذین درویشی
دانشگاه پیام نور،کارشناسی علوم تربیتی
منا رضایی
دانشگاه علمی کاربردی ،لیسانس صنایع شیمیایی
مهین نصیری
دانشگاه علمی کاربردی الیگودرز ،فوق دیپلم مدیریت بازرگانی
فهیمه زلقی
دانشگاه آزاد الیگودرز،کارشناسی ارشد ادبیات
رویا تمیجی
دانشگاه آزاد،کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی