ارائه الگو مفهومی نقش آفرینی دانشگاه در صنایع با سبک های یادگیری متفاوت با استفاده از رویکرد فراترکیب

ارتباط دانشگاه با صنعت یک راهبرد توسعه اقتصادی می باشد که امکان دسترسی و کسب فناوری جهت کاربرد موثر در توسعه اقتصادی و رشد صنعت و بهبود کیفیت و کارآمدی را فراهم می نماید. لذا هدف پژوهش حاضر، شناسایی ابعاد و مولفه های نقش آفرینی دانشگاه در توسعه صنایع با سبک های یادگیری متفاوت است. پژوهش حاضر، کاربردی با روش تحلیل اسنادی و استفاده از رویکرد فراترکیب می­باشد که با بازنگری دقیق در موضوع، یافته های پژوهش های کیفی و کمی مرتبط ترکیب و الگوی پیشنهادی طراحی شد. بر این اساس، از میان ۱۵۰ پژوهش در حوزه ارتباط دانشگاه با صنعت و سبک های یادگیری صنایع، ۴۰ مقاله نهایی برای پژوهش انتخاب و در نهایت ۲ بعد (مضمون)، ۸ مقوله و ۳۶ کد برای نقش آفرینی دانشگاه در صنایع، شناسایی شد. در نهایت با تحلیل کدها و تطبیق آن ها با ویژگی های سبک های یادگیری و دسته بندی کدها مشخص شد که نقش آفرینی دانشگاه دارای مقوله های توسعه و ارتقا دانش، ساخت بار اول (نمونه اولیه فناوری)، اثبات فناوری، تجاری سازی و انتشار دانش در صنایع با سبک یادگیری STI و مولفه های کسب و ارتقای دانش ساخت، تامین نیروی انسانی و کسب و ارتقای دانش طراحی در صنایع با سبک یادگیری DUI می باشد. بر اساس مدل مفهومی ارائه شده مشخص گردید که ابزارهای نقش آفرینی دانشگاه ها در صنایع بر اساس سبک های یادگیری غالبشان، متفاوت است. در نتیجه برنامه های ملی و بخشی برای ارتقاء همکاری دانشگاه و صنعت باید به گونه ای تدوین گردد تا مسیرهای مختلفی از همکاری با صنایع از سوی دانشگاه ها، متناسب با نوع غالب سبک یادگیری صنایع طراحی و  اجرا شود.

کلیدواژه ها:

ارتباط دانشگاه و صنعت ، سبک های یادگیری ، فراترکیب