نحوه انتقال اسناد حدیث از قم به بغداد در قرن چهارم با تکیه بر اسانید و اساتید حسن بن حمزه علوی
محل انتشار: تحقیقات علوم قرآن و حدیث، دوره: 22، شماره: 1
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 75
نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_TQH-22-1_003
تاریخ نمایه سازی: 6 خرداد 1404
چکیده مقاله:
دسته بندی طرق انتقال و نقل حدیث در سده های نخستین سبب شکل گیری فهارس و اطلاعات رجالی شدند. یکی از تاثیرگذارترین شخصیت ها در مهم ترین کتاب رجالی درباره طرق و اسناد احادیث شیعه، الرجال نجاشی، حسن بن حمزه علوی است. سماع او در سال ۳۰۰ ق. در طبرستان ثبت شده و سپس و بیشتر عمر خود را در پی نقل حدیث شنیدن یا آموختن در سالهای ۳۱۲ ق. به ری و قم رفت. همچنین در سفرهای زیارتی خود به خراسان، عراق و حجاز در سال های ۳۲۸ ق. و ۳۵۶ق. حدیث شنید و حدیث منتقل کرد. طرق اسناد نجاشی و طوسی نشان داد حسن بن حمزه بیش از همه در قم از ابن بطه و علی بن ابراهیم قمی کتب راویان ائمه را اخذ کرده است. یافته های ما نشان داد گردش اسناد حدیثی در سده چهارم، برعکس سده سوم، از ایران به عراق و به طور خاص قم و ری به کوفه و بغداد بوده است. بنابراین محدثان کوفی، رازی، قمی و نیز سرانجام بغدادی در قرن چهارم به صورت «انتقال دهنده»، «تثبیت کننده» و «ویرایش گر» سیر تحول و تطورات نقل حدیث را به قرن پنجم وصل کردند. بی تردید جریان نقل حدیث از قم به بغداد وابسته به علل و اساتید حدیث متعدد است که از تاثیرگذارترین آنها اینجا یاد شد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
اعظم فرجامی
استادیار گروه الهیات، دانشکده ادبیات، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران (نویسنده مسئول).