اثربخشی زوج درمانی سیستمی-سازنده گرا بر ابراز هیجان و صمیمیت زناشویی همسران جانبازان مبتلا به استرس پس از سانحه

مقدمه: جانبازان با مشکلات جسمی و روانی زیادی درگیر هستند که بر زندگی زناشویی آنها تاثیر می گذارد. این مطالعه با هدف بررسی اثربخشی زوج درمانی سیستمی-سازنده گرا (SCCT) بر ابراز هیجان و صمیمیت زناشویی همسران جانبازان مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) انجام شد. روش کار: جامعه آماری پژوهش حاضر، کلیه جانبازان مبتلا به PTSD بودند که در سه ماهه سوم سال ۱۴۰۲ به بنیاد شهید شهر مشهد، ایران، مراجعه کرده بودند. ۳۰ جانباز با تشخیص PTSD انتخاب شدند و این جانبازان و همسرانشان به طور تصادفی در دو گروه مداخله و کنترل جایگزین شدند. شرکت کنندگان قبل و بعد از مداخله با مقیاس صمیمیت زناشویی و پرسشنامه ابراز هیجان ارزیابی شدند. مداخله شامل هشت جلسه زوج درمانی سیستمی-سازنده گرا بود. برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش آماری کوواریانس استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که میزان صمیمیت زناشویی، ابراز صمیمانه و ابراز مثبت در گروه مداخله در مقایسه با گروه کنترل افزایش یافته است. ابراز منفی در گروه مداخله در مقایسه با گروه کنترل کاهش معناداری نشان داد (۰.۰۱>P). نتیجه گیری: بنابراین، زوج درمانی سیستمی-سازنده گرا در ابراز هیجانی و صمیمیت زناشویی همسران جانبازان مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه موثر است.

کلیدواژه ها:

ابراز هیجانی ، اختلال استرس پس از سانحه ، زوج درمانی سیستمی-سازنده گرا ، صمیمیت زناشویی