بررسی اثر آموزش آموزه های قرآنی مرتبط با روابط بین فردی بر کاهش تعارضات زناشویی مادران و بهبود عملکرد تحصیلی فرزندان آنها

هدف پژوهش حاضر بررسی اثر آموزش آموزه های قرآنی مرتبط با روابط بین فردی بر کاهش تعارضات زناشویی مادران و بهبود عملکرد تحصیلی فرزندان می باشد. روش ها: روش پژوهش حاضر، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه گواه بوده. یافته ها: نتایج حاصل از تحلیل داده ها نشان داد: تاثیر آموزش آموزه های قرآن بر کاهش تعارضات زناشویی مادران موثر بود و در سطح (۰/۰۰۱ p< ، ۴۹/۱۱۵: F) فرضیه اول پژوهش تایید شد. در مورد بهبود عملکرد تحصیلی فرزندان، تفاوت معناداری بین گروه های مورد مطالعه مشاهده نشد و نشان داد که تفاوت میانگین نمرات نوبت اول و دوم در سطح (P>۰/۰۱) معنی دار نیست و فرضیه دوم پژوهش تایید نشد. نتیجه گیری: کیفیت رابطه و عدم تعارض بین والدین از تعیین کننده ترین عوامل موثر بر عملکرد تحصیلی فرزندان است. آموزش آموزه های قرآنی مرتبط با روابط بین فردی بر کاهش تعارضات زناشویی مادران موثر بوده؛ اما عملکرد تحصیلی دانش آموزانی که مادران آنها تحت آموزش آموزه های قرآنی مرتبط با روابط بین فردی قرار گرفته اند، بالاتر از کسانی که مادرانشان هیچ گونه آموزشی دریافت نکرده بودند؛ نمی باشد.

کلیدواژه ها:

آموزه های قرآن ، تعارضات زناشویی ، عملکرد تحصیلی فرزندان