رابطه بین تنظیم شناختی هیجان و اختلال اضطراب فراگیر با نقش واسطه ای افکار ارجاعی

مقدمه: سطح اضطراب در پنجاه سال گذشته به طور پیوسته افزایش یافته است؛ در واقع با توجه به رویدادهای اخیر جهانی، ممکن است اضطراب توصیف زمان ما باشد. از جمله عوامل روان شناختی موثر در اختلال اضطراب فراگیر، تنظیم شناختی هیجان و افکار ارجاعی می باشد. هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین تنظیم شناختی هیجان و اختلال اضطراب فراگیر با نقش واسطه ای افکار ارجاعی در میان دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهر شیراز در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ انجام شد. روش: برای این منظور ۳۸۱ نفر از دانش آموزان به روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب و به پرسشنامه ای خود گزارشی شامل مقیاس های اختلال اضطراب فراگیر اسپیتزر و همکاران(۲۰۰۶)، تنظیم هیجان گراس و جان(۲۰۰۳) و تفکر ارجاعی اهرینگ، زستچ، ویداگر، واهل و اهلرس(۲۰۱۰) پاسخ دادند. طرح پژوهش از منظر هدف کاربردی و از منظر شیوه اجرا، توصیفی از نوع همبستگی است. نتایج: به طور کلی یافته ها نشان داد که اثر غیر مستقیم ارزیابی مجدد از طریق واسطه گری مولفه های تفکر ارجاعی بر اختلال اضطراب فراگیر منفی و معنی دار و اثر غیر مستقیم سرکوب از طریق این مولفه ها بر اضطراب فراگیر مثبت و معنی دار می باشد. ضمنا متغیر های ذکر شده روی هم رفته (۳۶/۰) اختلال اضطراب فراگیر را تبیین نمودند. نتیجه گیری: بر این اساس می توان نتیجه گرفت که استفاده دانش آموزان از راهبرد ارزیابی مجدد در تنظیم شناختی باعث ایجاد رفتار سازگار به دنبال حوادث مخرب زندگی می شود؛ اما استفاده از راهبردهای منفی تنظیم شناختی هیجان بیشترآنها را در معرض اختلال اضطراب فراگیر قرار می دهد.

کلیدواژه ها:

اختلال اضطراب فراگیر ، تفکر ارجاعی ، تنظیم شناختی هیجان