مروری بر مطالعات انجام شده در زمینه اختلال خودشیفتگی و اعتیاد به استفاده از رسانه ها

مقدمه: با رشد استفاده از رسانه های اجتماعی، بررسی نقش ویژگی های شخصیتی مانند خودشیفتگی در رفتارهای آنلاین و اعتیاد به رسانه ها اهمیت یافته است. هدف: هدف این مطالعه مروری، بررسی پژوهش های انجام شده در زمینه رابطه بین ابعاد مختلف اختلال خودشیفتگی و اعتیاد به استفاده از رسانه های اجتماعی و تحلیل چگونگی تاثیر این ویژگی شخصیتی بر رفتارهای آنلاین است. روش: این مقاله مروری با جستوجو در پایگاه های اطلاعاتی انگلیسی و فارسی شامل SID, Google Scholar, Science direct و مطالعه ۲۱ مقاله با هدف بررسی تاثیرات خودشیفتگی بر رفتارهای آنلاین و استفاده از رسانه های اجتماعی انجام شده است. یافته ها: نتایج تحقیقات مختلف نشان می دهد که خودشیفتگی، به ویژه در قالب خودشیفتگی آشکار، تاثیرات قابل توجهی بر رفتارهای آنلاین افراد و استفاده از رسانه های اجتماعی دارد. به طور خاص، خودشیفتگی آشکار که به تمایل به نمایش عمومی و جلب توجه دیگران مربوط می شود، می تواند باعث افزایش رفتارهای مصرفی در فضای دیجیتال، نظیر خرید کالاهای مجازی و بازی های آنلاین، و همچنین گرایش به استفاده مفرط از رسانه های اجتماعی شود. از سوی دیگر، خودشیفتگی آسیب پذیر، که به ویژه با ویژگی های روان شناختی مانند ترس از دست دادن و اضطراب اجتماعی ارتباط دارد، نیز در این پژوهش ها مورد توجه قرار گرفته است. این نوع خودشیفتگی می تواند به عنوان یک عامل موثر در افزایش اعتیاد به رسانه های اجتماعی عمل کند، به ویژه در افرادی که به دلیل احساس ضعف و نیاز به تایید از دیگران، بیشتر در معرض رفتارهای افراطی و مشکل ساز در رسانه های اجتماعی قرار دارند. افراد با خودشیفتگی آسیب پذیر معمولا تمایل دارند به طور مداوم در جستجوی تایید از دیگران باشند و همین امر موجب می شود که زمان بیشتری را در رسانه های اجتماعی سپری کنند و در معرض مشکلات روان شناختی چون کاهش عزت نفس و اضطراب اجتماعی قرار بگیرند. نتیجه گیری: به طور کلی، این پژوهش ها تاکید می کنند که رسانه های اجتماعی نه تنها به عنوان ابزاری برای ارتباط و اشتراک گذاری اطلاعات عمل می کنند، بلکه به طور فزاینده ای به عنوان آینه ای برای بازنمایی خود و تقویت ویژگی های خودشیفتگی فرهنگی و اجتماعی عمل می کنند. کلید واژگان: اختلال خودشیفتگی، اعتیاد به رسانه، اینترنت، نارسیسم مقدمه اختلال خودشیفتگی در دو مفهوم روانشناسی اجتماعی و بالینی تاریخچه طولانی دارد که به اواخر قرن ۱۸ بازمی گردد (کمبل و فاستر ، ۲۰۰۷؛ مورف و ردوالت ، ۲۰۰۱). در روانشناسی بالینی خودشیفتگی با نوشته های فروید ، کرنبرگ و کوهات

کلیدواژه ها:

اختلال خودشیفتگی ، اعتیاد به رسانه ، اینترنت ، نارسیسم