بررسی رابطه صفات شخصیتی خودشیفته با مدل پنج عاملی شخصیت

مقدمه: رابطه بین ویژگی های شخصیتی و الگوهای شخصیت بالینی بطور گسترده مورد مطالعه قرار گرفته است و شواهد نشان می دهد که ویژگی های خاصی پیش بینی کننده اختلالات شخصیتی خاص هستند. هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه صفات شخصیتی خودشیفته با مدل پنج عاملی شخصیت در مراجعین به مرکز مشاوره و روانشناسی می باشد. روش: نوع پژوهش حاضر توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه مراجعین به یکی از مراکز روانشناسی و مشاوره شهر کرج می باشد. نمونه گیری به تعداد ۱۰۰ نفر به روش نمونه گیری تصادفی از میان مراجعین به مرکز و در طی یک سال صورت گرفت. داده ها با استفاده از پرسشنامه اختلال شخصیت میلون(MCMI-II) و پرسشنامه NEO-PI-R گردآوری گردید. نتایج با نرم افزار SPSS و روش آماری همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چند متغیری گام به گام مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت. نتایج: نتایج نشان داد که شخصیت خودشیفته با عامل برونگرایی E و مقیاس های صمیمت E۱، قاطعیت E۳، فعالیت E۴، هیجان خواهی E۵، عواطف مثبت E۶ و کفایت C۱ و تلاش برای موفقیت C۴ رابطه مثبت معنادار دارد. از دیگر سو شخصیت خودشیفته با مقیاس احساس تقصیر N۴، عامل توافق جویی A، مقیاس های سادگی A۲، تبعیت A۴ و تواضع A۵ رابطه منفی معنادار دارد. در عامل گشودگی O بین عامل اصلی و هیچ کدام از مقیاس های شش گانه آن با خودشیفتگی رابطه معناداری مشاهده نشد. تحلیل رگرسیون براساس یافته های پژوهش نشان داد که برونگرایی، توافق جویی و روان نژندگرایی قدرت تبیین خودشیفتگی را دارند. عامل گشودگی در مقابل تجارب جدید در مدل پنج عاملی شخصیت نقشی در تبیین خودشیفتگی نداشت. نتیجه گیری: این پژوهش به درک بهتر از پیوند میان خودشیفتگی و ابعاد شخصیت کمک می کند و می تواند در شناسایی، ارزیابی و طراحی مداخلات درمانی موثر برای افراد دارای ویژگی های خودشیفته در مراکز روان شناسی و مشاوره کاربرد داشته باشد.

کلیدواژه ها:

برونگرایی ، شخصیت خودشیفته ، مدل پنج عاملی شخصیت