تاثیر مربی در مدیریت انگیختگی ورزشکاران در شرایط تحت فشار در ورزش های باز و بسته

مقدمه: انگیختگی یکی از عوامل مهم روان شناختی است که تاثیر چشم گیری بر عملکرد ورزشکاران دارد. مدیریت صحیح انگیختگی توسط مربیان، خصوصا در شرایط تحت فشار، می تواند عملکرد ورزشکاران را بهینه کند. عوامل متعددی نظیر ویژگی های فردی ورزشکار، نوع ورزش و شرایط محیطی بر میزان انگیختگی تاثیرگذارند. هدف: هدف این پژوهش بررسی استراتژی های مربیان در مدیریت انگیختگی ورزشکاران در ورزش های باز و بسته است و همچنین شناسایی تکنیک های موثر در بهینه سازی انگیختگی برای بهبود عملکرد ورزشی می باشد. روش: این مطالعه به صورت مروری سیستماتیک انجام شد. مقالات مرتبط از پایگاه های داده معتبر جمع آوری و بر اساس معیارهای از پیش تعیین شده تحلیل شدند. نتایج: نتایج نشان داد که در ورزش های باز، استفاده از تکنیک هایی نظیر شبیه سازی شرایط مسابقه، آموزش ذهن آگاهی، تمرینات واکنش سریع و مواجهه تدریجی با شرایط پرفشار موثر است. در ورزش های بسته، تمرکز بر تصویرسازی ذهنی، روتین های قبل از مسابقه، ارائه بازخورد مثبت توسط مربیان و استفاده از تکنیک های تنظیم هیجان نقش مهمی در بهبود عملکرد ایفا می کند. علاوه بر این، مطالعات نشان داده اند که رابطه مربی-ورزشکار و سبک مربیگری حمایتی تاثیر قابل توجهی بر مدیریت انگیختگی دارد. نتیجه گیری: مربیان می توانند با به کارگیری روش های علمی، آموزش مهارت های روان شناختی، و ایجاد ارتباط موثر با ورزشکاران، انگیختگی را بهینه کرده و شرایط عملکردی مناسبی ایجاد کنند. به کارگیری استراتژی های خاص متناسب با نوع ورزش و ویژگی های فردی ورزشکاران، می تواند تاثیر بسزایی در کاهش اضطراب و افزایش تمرکز داشته باشد.

کلیدواژه ها:

انگیختگی ، ورزش های باز ، ورزش های بسته ، مربی ، مدیریت روان شناختی