پولشویی از طریق ارزهای دیجیتال تجزیه و تحلیل آن از منظر حقوق بین الملل

ابزارها و شیوه های پولشویی، به عنوان اصلی ترین عامل تامین مالی جرایم مذکور، با ظهور و بروز فناوری های نوین چنان تنوع یافته است که دیگر نمی توان مبارزه با آن را به قالب های سنتی گذشته محدود کرد. امروزه فناوری با سرعتی شگرف پیش می تازد و بر خوشایند و عدم خوشایند بشر نیز تامل نمی کند. تروریست ها و تبهکاران چه به صورت فردی و چه در قالب گروههای سازمان یافته نیز ضرورت همگام شدن با این پیشرفت را دریافته اند و از این فناوریهای نوین برای توسعه روشهای مجرمانه خویش بسیار سود می جویند. در واقع دغدغه اصلی این پژوهش پاسخ به این سوال است که اقدامات کارگروه ویژه اقدام مالی در سالهای اخیر در خصوص در به کارگیری مجرمانه این ابزارهای مجازی چیست ؟این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی و با منابع موجود کتابخانه ای و منابع اینترنتی انجام شده است . یافته های پژوهش تاکید گر این فرضیه است که کارگروه ویژه اقدام مالی در سالهای اخیر و برموضوع استفاده از فناوریهای نوین مالی و ارزهای مجازی در خصوص تامین مالی تروریسم و پولشویی متمرکز شده و ضمن شناسایی شیوه های نوین در به کارگیری مجرمانه این ابزارهای مجازی، توصیه هایی در خصوص چگونگی مقابله با آن ارایه میکند. ارزهای مجازی در عملکرد خود مشکلاتی نیز دارند، ازجمله اینکه ارزش این ارزها بسیار متغیر بوده و این امر ریسک اقدام را برای مجرمین بالا می برد. بزرگترین مشکل ارزهای مجازی برای مجرمین به هنگام تبدیل این ارزها به یکدیگر و تبدیل آنها به ارزهای واقعی است.راه حل مبارزه با پولشویی حمایت از سامانه مالی داخلی کشورها، وضع قوانین دقیق و سختگیرانه داخلی، تمرکز بر گلوگاه تبدیل ارزهای مجازی به یکدیگر و تبدیل ارزهای مجازی به ارزهای واقعی به ویژه در مورد تامین مالی تروریسم و در نهایت، اتخاذ رویه های یکسان در سطح بین المللی و همکاری های پلیسی و معاضدت های قضایی است زیرا قضایای متعدد نشان از آن دارد که مجرمین از خلاهای قضایی و قانونی بین المللی نهایت استفاده را برای ارتکاب اعمال غیرقانونی خود می برند.

کلیدواژه ها:

پولشویی ، ارز های مجازی ، کارگروه ویژه اقدام مالی