بررسی تطبیقی شیوه های مدیریت کلاس در پایه اول وششم ابتدایی و تاثیر آن بر بهبود یادگیری دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر استفاده از فناوری آموزشی بر کیفیت تدریس معلمان در پایه سوم و ششم انجام شده است. این مطالعه از روش کمی و توصیفی-تحلیلی بهره برده و داده ها از طریق پرسشنامه های استاندارد جمع آوری شده اند. جامعه آماری شامل ۶۰ معلم (۳۰ معلم پایه سوم و ۳۰ معلم پایه ششم) از مدارس ابتدایی مشکین شهر بوده است. داده ها با استفاده از آزمون های آماری همبستگی پیرسون، رگرسیون چندگانه و آزمون تی مستقل تحلیل شدند. نتایج نشان داد که میزان استفاده از فناوری آموزشی ارتباط معناداری با کیفیت تدریس دارد؛ معلمان با بهره گیری بیشتر از فناوری، عملکرد بالاتری در مدیریت کلاس، تعامل با دانش آموزان، و روش های تدریس نشان دادند. ضریب همبستگی پیرسون برای پایه سوم (r = ۰.۷۴, p < ۰.۰۱) و برای پایه ششم (r = ۰.۷۹, p < ۰.۰۱) تایید کرد که رابطه بین این دو متغیر مثبت و معنادار است. همچنین، تحلیل رگرسیون نشان داد که میزان استفاده از فناوری آموزشی، قوی ترین پیش بینی کننده کیفیت تدریس محسوب می شود. بر اساس یافته ها، چندین راهکار اجرایی پیشنهاد شده است، از جمله برگزاری دوره های آموزشی برای معلمان، توسعه زیرساخت های فناورانه، بهینه سازی روش های تدریس ترکیبی، و بررسی تاثیر فناوری های نوین در پژوهش های آینده. این پژوهش بر نقش کلیدی فناوری آموزشی در افزایش کیفیت تدریس و بهبود فرآیند یادگیری دانش آموزان تاکید دارد و پیشنهاد می کند که مطالعات آینده بر تحلیل تاثیر ابزارهای هوش مصنوعی و واقعیت افزوده بر تدریس و یادگیری تمرکز کنند.

کلیدواژه ها:

فناوری آموزشی ، کیفیت تدریس ، یادگیری دیجیتال ، معلمان پایه سوم و ششم ، تعامل معلم-دانش آموز ، ابزارهای فناورانه