آینده پژوهی آموزش و پرورش در عصر هوش مصنوعی

چکیدهبا گسترش روزافزون فناوری های نوین، به ویژه هوش مصنوعی (AI)، آموزش و پرورش جهانی در آستانه تحولی بنیادین قرار گرفته است. هوش مصنوعی نه تنها شیوه های تدریس، ارزیابی و مدیریت آموزشی را دگرگون ساخته، بلکه ساختار و اهداف نظام های آموزشی را نیز تحت تاثیر قرار داده است. مقاله حاضر با رویکرد آینده پژوهانه، به بررسی پیامدها، فرصت ها و چالش های هوش مصنوعی در آموزش و پرورش ایران می پردازد و سعی دارد سناریوهای ممکن برای آینده ای نزدیک را تحلیل کند.یافته ها نشان می دهد که فناوری های مبتنی بر هوش مصنوعی همچون یادگیری ماشینی، تحلیل کلان داده، معلمان مجازی، و سیستم های تطبیقی یادگیری، می توانند به شخصی سازی آموزش، شناسایی نیازهای یادگیری دانش آموزان، بهبود عملکرد معلمان و افزایش بهره وری آموزشی منجر شوند. از سوی دیگر، نگرانی هایی مانند نابرابری در دسترسی به فناوری، کاهش نقش انسانی معلم، چالش های اخلاقی و حفظ حریم خصوصی نیز از جمله موانعی هستند که آینده آموزش را با پیچیدگی مواجه می سازند.در این مقاله تاکید می شود که برای مواجهه موثر با تحولات ناشی از هوش مصنوعی، نظام آموزش و پرورش نیازمند برنامه ریزی بلندمدت، سرمایه گذاری در زیرساخت های دیجیتال، بازنگری در محتوای درسی، و ارتقاء مهارت های فناورانه و تفکر انتقادی معلمان و دانش آموزان است. همچنین، لزوم تربیت نسلی آگاه، خلاق و تطبیق پذیر با تغییرات فناورانه، از اهداف کلیدی آینده پژوهی آموزشی محسوب می شود.در پایان، مقاله بر اهمیت همکاری میان سیاست گذاران آموزشی، پژوهشگران فناوری و معلمان برای طراحی نظام آموزشی نوآورانه، عادلانه و هوشمند در عصر هوش مصنوعی تاکید می ورزد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: آینده پژوهی ، آموزش و پرورش ، هوش مصنوعی ، تحول دیجیتال ، یادگیری شخصی سازی شده ، معلم مجازی ، سیاست آموزشی.