نگاهی نوین به نقش والدین در فرآیند درمان و بهبود اختلالات رفتاری در کودکان و نوجوانان: رویکردهای نوین، استراتژی ها و تاثیرات موثر والدین در مسیر درمان

اختلالات رفتاری در کودکان و نوجوانان یکی از چالش های مهم حوزه سلامت روان و تربیت در دهه های اخیر به شمار می رود. این اختلالات نه تنها روند رشد هیجانی، اجتماعی و تحصیلی کودک را مختل می کنند، بلکه در صورت عدم مداخله به موقع، می توانند آثار بلندمدتی بر سلامت روان فرد در بزرگسالی داشته باشند. در این میان، نقش والدین به عنوان مهم ترین عامل محیطی تاثیرگذار بر رفتار کودک، بسیار حیاتی و چندوجهی است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش نوین والدین در فرآیند درمان و بهبود اختلالات رفتاری کودکان و نوجوانان، با تمرکز بر رویکردهای نوین، استراتژی های درمانی و تاثیرات مداخله گرانه والدین انجام شده است.این مطالعه به روش مروری و با تحلیل محتوایی منابع معتبر علمی صورت گرفته است. داده ها و اطلاعات پژوهش از میان مقالات علمی منتشرشده در بازه زمانی ۱۳۸۵ تا ۱۴۰۴، از پایگاه های علمی داخلی به ویژه سیویلیکا و منابع چاپی تخصصی گردآوری شده اند. نتایج بررسی نشان می دهد که سبک های فرزندپروری، سلامت روانی والدین، و میزان مشارکت آن ها در فرآیند درمان تاثیر مستقیمی بر شدت و مسیر بهبود اختلالات رفتاری دارند. همچنین، آموزش والدین و استفاده از مداخلات خانواده محور از جمله موثرترین راهکارهای درمانی شناسایی شده اند. با این حال، چالش هایی مانند نبود آگاهی، فشارهای اقتصادی، و نگرش های منفی به روان درمانی، موانعی جدی در مسیر ایفای نقش درمان گرایانه والدین ایجاد کرده اند. از سوی دیگر، فرصت هایی مانند گسترش سواد روانی عمومی، دسترسی بیشتر به خدمات حمایتی و پذیرش رویکردهای نوین خانواده محور، امکان بهبود این وضعیت را فراهم آورده اند. یافته های این پژوهش نشان می دهد که توانمندسازی والدین، نه تنها به عنوان راهبردی درمانی، بلکه به عنوان سیاستی پیشگیرانه باید در راس برنامه های سلامت روان کودک و نوجوان قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

اختلالات رفتاری ، والدین ، کودک و نوجوان ، سبک فرزندپروری ، درمان خانواده محور ، سلامت روان ، آموزش والدگری