نقش بازی های آموزشی در شکل گیری نگرش مثبت نسبت به همکاری و کار گروهی در مدارس

هدف از این مقاله مروری، بررسی جامع نقش بازی های آموزشی در توسعه نگرش مثبت نسبت به همکاری و کار گروهی در محیط های آموزشی مدارس است. با توجه به اهمیت فزاینده مهارت های اجتماعی و همکاری در دنیای امروز، مدارس نیازمند روش های نوین و موثری برای پرورش این توانایی ها در دانش آموزان هستند. بازی های آموزشی به عنوان ابزاری قدرتمند، نه تنها می توانند فرآیند یادگیری را جذاب تر کنند، بلکه پتانسیل بالایی در تقویت مهارت های بین فردی و همکاری دارند. این مقاله با مروری بر ادبیات موجود، به بررسی چگونگی تاثیرگذاری بازی های آموزشی بر جنبه های مختلف همکاری، از جمله ارتباطات موثر، حل مسئله گروهی، تقسیم وظایف، و مسئولیت پذیری مشترک می پردازد. یافته های پژوهش های مختلف نشان می دهد که طراحی مناسب بازی های آموزشی می تواند منجر به ایجاد فضایی شود که در آن دانش آموزان تشویق به تعامل، همفکری و حمایت از یکدیگر می شوند. این بازی ها، با فراهم آوردن فرصت هایی برای تجربه موفقیت های گروهی و مواجهه با چالش های مشترک، به تدریج نگرش دانش آموزان را نسبت به همکاری از یک فعالیت منفرد به یک تجربه لذت بخش و مولد تغییر می دهند. همچنین، در این مقاله به مکانیزم هایی پرداخته می شود که از طریق آن ها بازی ها، اصول نظریه های یادگیری همچون سازنده گرایی و رفتارگرایی را در تقویت همکاری و کار گروهی به کار می گیرند. علاوه بر این، به بررسی عوامل موثر بر اثربخشی بازی های آموزشی، نظیر طراحی مراحل بازی، نقش معلم، و نوع پاداش های گروهی نیز پرداخته شده است. در نهایت، این مقاله بر لزوم یکپارچه سازی هدفمند بازی های آموزشی در برنامه درسی مدارس به منظور توسعه جامع مهارت های همکاری و کار گروهی تاکید می کند و پیشنهادات عملی برای معلمان و سیاست گذاران آموزشی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

بازی های آموزشی ، همکاری ، کار گروهی ، نگرش مثبت ، مدارس