بررسی رابطه آموزش مبتنی بر مسئله و رشد خلاقیت در یادگیری دانش آموزان ابتدایی

هدف از این مقاله مروری، بررسی رابطه آموزش مبتنی بر مسئله و رشد خلاقیت در یادگیری دانش آموزان ابتدایی است. آموزش مبتنی بر مسئله به عنوان یک رویکرد آموزشی فعال، با قرار دادن دانش آموزان در موقعیت های چالش برانگیز و واقعی، آن ها را به تفکر عمیق، تحلیل مسائل، و یافتن راه حل های نوآورانه ترغیب می کند. در این رویکرد، دانش آموزان به جای دریافت اطلاعات به صورت منفعل، خود به ساخت دانش می پردازند و مهارت های تفکر انتقادی و حل مسئله را تقویت می کنند. خلاقیت نیز به عنوان توانایی تولید ایده های جدید و اصیل و یافتن راه حل های بدیع برای مسائل، از اهمیت ویژه ای در دنیای امروز برخوردار است. پژوهش های بسیاری نشان داده اند که آموزش مبتنی بر مسئله می تواند به طور موثری بر رشد خلاقیت دانش آموزان تاثیر بگذارد. این مقاله با بررسی ادبیات نظری و پژوهشی موجود، به تحلیل چگونگی تاثیر آموزش مبتنی بر مسئله بر ابعاد مختلف خلاقیت از جمله سیالی، انعطاف پذیری، ابتکار، و بسط می پردازد. همچنین، به نقش این رویکرد در پرورش تفکر واگرا، که یکی از مولفه های اصلی خلاقیت است، اشاره می شود. در نهایت، با توجه به یافته های پژوهش های صورت گرفته، پیشنهاداتی برای معلمان و دست اندرکاران نظام آموزشی به منظور بهره گیری موثرتر از آموزش مبتنی بر مسئله برای پرورش خلاقیت در دانش آموزان ابتدایی ارائه می گردد. این مقاله بر این باور است که توسعه خلاقیت در سال های ابتدایی آموزش، می تواند زمینه ساز موفقیت های آتی دانش آموزان در مواجهه با چالش های پیچیده زندگی و حرفه ای باشد.

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر مسئله ، خلاقیت ، یادگیری ، دانش آموزان ابتدایی ، حل مسئله