بررسی وضعیت اجتماعی، سیاسی، اقتصادی پایتخت های عصر صفویه و تغییر و تحول آنها

پایتخت ها همواره مهمترین شهر و به مثابه مرکز مهم تصمیم گیری های اداری وسیاسی هر حکومت محسوب می شد و تمام امور مملکت از طریق این شهر کنترل می شده است.دوره صفویان که یکی از مهمترین دوران تاریخی ایران و اوج تمدن اسلامی است در طول حکومت طولانی خود در ایران سه شهر تبریز،قزوین،اصفهان را به عنوان پایتخت برگزیدند .پژوهش حاضر بر آن است تا به بررسی موقعیت سیاسی،اجتماعی،اقتصادی،پایتخت های عصرصفویه وتغییر وتحولات آن ها پس از انتقال پایتخت ها بپردازد.این رساله بر آن است تا با استفاده از روش تحقیق تاریخی که مبتنی بر دو ویژگی،توصیف و تحلیل است وبا طرح این سوال که چه عواملی موجب تداوم نسبی موقعیت سیاسی ، اقتصادی ،اجتماعی پس از انتقال پایتخت شد هدف از این پژوهش بررسی رویدادها و تغییر و تحولات مختلف اجتماعی ،اقتصادی ،سیاسی ،پایتخت ها در دوره صفوی بوده است .وفرضیه اصلی در پاسخ به سوال مزبور این است که روی هم رفته اعتبار این شهرها در دوران صفویه تحت الشعاع پایتخت جدید قرار میگیرد.بررسی منابع و ماخذ نشان می دهد؛ به لحاظ سیاسی در این شهرها بارها شاهد حضور سلاطین صفوی بنا به دلایلی همچون نزدیکی به مرزهای عثمانی بود .از نظر اقتصادی کماکان جزو شهرهای پر در آمد ودارای کشاورزی غنی بوده اند دستاورد بخش اجتماعی این رساله کاهش جعیت در بعضی از این شهرها به دلیل عوامل سیاسی و طبیعی و تشدید اختلافات طبقاتی به جهت ظلم حاکمان و داروغه های آن بر مردم است

کلیدواژه ها:

قزوین ، تبریز ، اصفهان ، پایتخت ها ، سیاست ، اجتماع ، اقتصاد