بررسی رابطه اضطراب امتحان با شیوه های ارزشیابی معلمان دوره متوسطه

اضطراب امتحان یکی از رایج ترین مشکلات روانی در میان دانش آموزان دوره متوسطه است که می تواند عملکرد تحصیلی آنان را به شدت تحت تاثیر قرار دهد. هدف از این پژوهش بررسی رابطه میان شیوه های ارزشیابی معلمان و سطح اضطراب امتحان دانش آموزان است. این مطالعه به روش توصیفی-همبستگی بر روی نمونه ای ۳۰۰ نفره از دانش آموزان دوره متوسطه اول و دوم در مدارس دولتی انجام شد. داده ها از طریق دو پرسشنامه استاندارد: مقیاس اضطراب امتحان اسپیلبرگر و پرسشنامه محقق ساخته شیوه های ارزشیابی معلم جمع آوری و با استفاده از آزمون های آماری همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل گردید. نتایج نشان داد که بین شیوه های سنتی (نمره محور) و اضطراب امتحان رابطه مثبت معناداری وجود دارد، در حالی که استفاده از شیوه های ارزشیابی توصیفی و فرایندی با کاهش اضطراب امتحان همراه بوده است. این یافته ها بر ضرورت بازنگری در نظام ارزشیابی آموزشی و آموزش معلمان در زمینه شیوه های ارزشیابی نوین تاکید می نماید

کلیدواژه ها:

اضطراب امتحان ، ارزشیابی تحصیلی ، ارزشیابی توصیفی ، دوره متوسطه ، شیوه تدریس