بررسی انتقال ساختار نحوی زبان فارسی به غیر فارس زبان ها

آموزش زبان فارسی به دانشجویان خارجی دارای مشکلاتی است که صاحب نظران با نظریه ها و روش های خود به حل آنها پرداخته اند. یکی از مشکلات آن خطاهایی است که دانشجویان خارجی با انتقال و گرته برداری از ساختار جمله های زبان مادری مرتکب می شوند. ساخت گرایان به ساختار جمله های زبان تاکید می ورزند و رفتارگرایان به تکرار طوطی وار زبان مقصد اشاره می کنند و دستور زبان زایشی بر این باور است که درک ساختار زبان سبب ایجاد توانش در نوآموزان می گردد. اما در انتقال دستور زبان بهتر است هرچه بیشتر از ساختارهای مشابه دو زبان استفاده شود. برای مثال ساختار جمله های استدلالی زبان های یادشده با همدیگر قابل قیاس اند. این مقاله تلاش می کند که با رویکردی مساله محور و خطامحور به مشکلات نحوی نوآموزان خارجی بویژه روسی و انگلیسی نظر کند و مساله ی انتقال ساختارهای نحوی را با ترکیب بخشی از نظریه های ساختارکرایی، رفتارگرایی و زایشی مطرح نماید.

کلیدواژه ها:

زبان فارسی ، زبان دوم ، مساله محور ، انتقال منفی و مثبت ، نظریه ها