اثربخشی آموزش مهارت های اجتماعی مبتنی بر ذهن آگاهی بر انزوای اجتماعی دانش آموزان ابتدایی دارای مشکلات خلقی( دانش آموزان دختر ناحیه ۲ ارومیه)

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش مهارت های اجتماعی مبتنی بر ذهن آگاهی بر انزوای اجتماعی دانش آموزان ابتدایی دارای مشکلات خلقی در ناحیه ۲ آموزش وپرورش ارومیه انجام شد. انزوای اجتماعی در کودکان یکی از مهم ترین عوامل تهدیدکننده سلامت روان و سازگاری اجتماعی آن ها است که اغلب با مشکلات خلقی چون افسردگی، اضطراب، تحریک پذیری و ناتوانی در تنظیم هیجان همراه است. پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون - پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری، شامل دانش آموزان ابتدایی دختر دارای نشانه های مشکلات خلقی درسامانه نماد توسط معلمان و مشاوران ثبت شده در مدارس ناحیه ۲ آموزش وپرورش ارومیه بود. تعداد ۳۰ نفر از این دانش آموزان به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. گروه آزمایش در ۸ جلسه ی ۶۰ دقیقه ای تحت آموزش مهارت های اجتماعی مبتنی بر ذهن آگاهی قرار گرفت.ابزار گردآوری اطلاعات شامل پرسشنامه انزوای اجتماعی هادسون (۱۹۹۲) و پرسشنامه مهارت های اجتماعی متسون (۱۹۸۳) بود. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس (ANCOVA) تحلیل شدند.نتایج نشان داد که آموزش مهارت های اجتماعی مبتنی بر ذهن آگاهی به طور معناداری باعث کاهش انزوای اجتماعی و افزایش مهارت های اجتماعی در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شد (۰۱/۰p<). یافته ها حاکی از آن اند که مداخله مذکور می تواند به عنوان راهکاری موثر برای بهبود وضعیت هیجانی و اجتماعی دانش آموزان مبتلا به مشکلات خلقی در مقطع ابتدایی به کار رود.

کلیدواژه ها:

مهارت های اجتماعی ، ذهن آگاهی ، انزوای اجتماعی ، مشکلات خلقی ، دانش آموزان ابتدایی