بررسی تاثیر آموزش نظریه انتخاب بر افزایش سطح استقلال روان شناختی و عملکردی در افراد دارای معلولیت جسمی–حرکت

تحقیق حاضر به بررسی تاثیر آموزش نظریه انتخاب (Choice Theory) بر افزایش استقلال روان شناختی و عملکردی افراد دارای معلولیت جسمی-حرکتی می پردازد. افراد دارای معلولیت جسمی-حرکتی معمولا با چالش هایی در زمینه های اجتماعی، روان شناختی و عملکردی مواجه هستند که موجب کاهش احساس استقلال و افزایش وابستگی به دیگران می شود. نظریه انتخاب، که توسط گلاسر (۱۹۹۸) معرفی شده، بر مسئولیت پذیری و انتخاب های فردی تاکید دارد و می تواند به افراد کمک کند تا با شناخت بهتر نیازهای خود، انتخاب های آگاهانه تری برای بهبود کیفیت زندگی شان اتخاذ کنند. هدف این پژوهش بررسی تاثیر آموزش نظریه انتخاب بر افزایش احساس کنترل درونی، مهارت های تصمیم گیری و کاهش وابستگی به دیگران در افراد دارای معلولیت جسمی-حرکتی است. پژوهش از نوع آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و استفاده از گروه کنترل است. داده ها از طریق پرسشنامه ها و مقیاس های استاندارد ارزیابی استقلال روان شناختی و عملکردی جمع آوری شده و تحلیل آماری با استفاده از روش های مناسب انجام شده است. نتایج نشان می دهند که آموزش نظریه انتخاب به طور معناداری باعث افزایش استقلال روان شناختی، کاهش اضطراب و افسردگی و بهبود مهارت های تصمیم گیری در افراد دارای معلولیت جسمی-حرکتی شده است. همچنین، نتایج به ویژه در افرادی که در دوره های آموزشی فعال تر بودند، بیشتر نمایان شد. این تحقیق نشان می دهد که آموزش نظریه انتخاب می تواند به عنوان یک ابزار موثر در توانمندسازی افراد دارای معلولیت جسمی-حرکتی برای افزایش استقلال و ارتقای کیفیت زندگی آن ها استفاده شود.

کلیدواژه ها:

نظریه انتخاب ، استقلال روان شناختی ، معلولیت جسمی-حرکتی ، توانمندسازی ، آموزش ، خودمختاری.