چالشهای حقوقی قراردادهای هوشمند (Smart Contracts) در نظامهای حقوقی متفاوت با تاکید بر حقوق ایران و اتحادیه اروپا

قراردادهای هوشمند، بهعنوان ابزارهای خوداجرا و مبتنی بر فناوری بلاکچین، توانستهاند تحولی چشمگیر در دنیای تجارت دیجیتال و حقوق قراردادها ایجاد کنند. این قراردادها که بهطور خودکار و بدون نیاز به مداخله شخص ثالث اجرا میشوند، با چالشهای حقوقی و مفهومی قابل توجهی مواجهاند. در این مقاله، چالشهای حقوقی قراردادهای هوشمند در نظامهای حقوقی ایران و اتحادیه اروپا تحلیل شده است. با توجه به تفاوتهای بنیادین میان این دو سیستم، پژوهش حاضر از روش تحلیل تطبیقی بهره گرفته و به بررسی سازگاری و تعارضهای میان قراردادهای هوشمند و اصول بنیادین حقوق قراردادها مانند اراده، قصد انشا، مسئولیت و قابلیت فسخ پرداخته است. نتایج پژوهش نشان میدهند که در حالیکه اتحادیه اروپا با تدوین مقررات و سیاستهای حقوقی مناسب، در جهت پذیرش تدریجی قراردادهای هوشمند گام برداشته است، حقوق ایران هنوز در مراحل ابتدایی تنظیم این نوع قراردادها قرار دارد. این مقاله پیشنهاداتی برای اصلاح چارچوبهای قانونی ایران در زمینه قراردادهای هوشمند و همراستایی آنها با تحولات فناوری ارائه میدهد

کلیدواژه ها:

قراردادهای هوشمند ، بلاکچین ، حقوق قراردادها ، حقوق ایران ، حقوق اتحادیه اروپا ، تحلیل تطبیقی ، مسئولیت قراردادی ، تنظیمگری دیجیتال ، فناوریهای نوین ، حقوق خصوصی