بررسی ارتباط بین تعارض زندگی کاری و عملکرد شغلی با توجه به برون گرایی

مدیریت عملکرد کارکنان برای دستیابی به اهداف سازمانی ضروری است. ارزیابی توانایی یک کارمند و اندازه گیری بهره وری او در برنامه کلی سازمان بسیار مهم است. زمانی که سازمان ها در سنجش پتانسیل و توانایی کارکنان در انجام وظایف معین شکست می خورند، ارتقای سطح تولید سازمان دشوار است. از آنجایی که عملکرد کارکنان به طور مستقیم با بهره وری و موفقیت سازمانی مرتبط است، مطالعه در مورد عملکرد کارکنان و عوامل موثر برآن ضروری است. در این راستا پژوهش حاضر یک پژوهش مروری و توصیفی است که به بررسی ارتباط بین تعارض زندگی کاری و عملکرد شغلی با توجه به برون گرایی پرداخته است. با توجه به ادبیات تحقیق و بررسی های صورت گرفته تعارض کار و زندگی یکی از عواملی است که عملکرد شغلی را به خطر می اندازد. تحقیقات پیامدهای منفی مختلفی از تعارض کار و زندگی را شناسایی کرده است، مانند علائم فشار، خستگی و بی تفاوتی کاری که همه این ها تاثیراتی بر عملکرد کارکنان دارد بنابراین نشان می دهد که تعارض کار و زندگی یک بازدارنده عملکرد شغلی است. همچنین با توجه به اینکه افراد منابع محدودی برای رسیدگی به خواسته های مختلف دارند، استفاده بیش از حد از منابع در محل کار به این معنی است که برونگراها منابع کمتری برای زندگی شخصی دارند. عدم تعادل مداوم بین حوزه های کاری و غیر کاری استرس آنها را بیشتر افزایش می دهد، رفاه را بدتر می کند و پیشرفت کار را با مشکل مواجه می کند. بنابراین با وجود تعارض کاری، افراد بر ون گرا با شدت بیشتری کاهش عملکرد شغلی را تجربه می کنند.

کلیدواژه ها:

تعارض زندگی ، برون گرایی ، عملکرد شغلی