بازتعریف مسئولیت مدنی در عصر هوش مصنوعی: بحران در عناصر کلاسیک خطا، تقصیر و اراده در حقوق مدنی ایالات متحده

ظهور هوش مصنوعی در حوزه های تصمیم گیری خودکار، به ویژه در بستر سیستم های توصیه گر، خودروهای خودران، و الگوریتم های یادگیری عمیق، ساختار سنتی مسئولیت مدنی در حقوق ایالات متحده را با چالش های جدی مواجه ساخته است. در شرایطی که تصمیم گیری متاثر از الگوریتم های غیرشفاف و خودیادگیر انجام می شود، اثبات تقصیر، خطا یا قصد، دیگر به سادگی ممکن نیست. این مقاله با بهره گیری از روش تحلیل تطبیقی، بررسی دکترین های حقوقی سنتی و تحلیل نمونه های قضایی اخیر، نشان می دهد که مفاهیمی مانند رابطه سببیت، پیش بینی پذیری ضرر و استاندارد رفتاری معقول (Reasonable Standard of Care) در بسترهای الگوریتمی نیازمند بازنگری جدی اند. در پایان، مقاله پیشنهاد می کند که نظام حقوق مدنی ایالات متحده باید به سمت پذیرش نهادهایی چون «فاعل الگوریتمی»، «الزام به شفافیت تصمیم گیری»، و «مسئولیت جمعی» حرکت کند تا پاسخ گوی واقعیت های نوین فناوری باشد.

کلیدواژه ها:

مسئولیت مدنی ، هوش مصنوعی ، رابطه سببیت ، تقصیر ، خطا ، سیستم توصیه گر ، حقوق فناوری ، ایالات متحده