«خوانش محیطی» (Environmental Literacy) به عنوان مهارت ضروری قرن ۲۱ در نظام آموزش عمومی: تحلیل چالش ها و راهکارها

خوانش محیطی (Environmental Literacy) به عنوان مجموعه ای از دانش، نگرش ها و مهارت های ضروری برای درک و تعامل مسئولانه با محیط زیست، در قرن ۲۱ به یکی از ارکان آموزش عمومی تبدیل شده است. این مقاله با روش تحلیلی-مروری، به بررسی اهمیت این مهارت در نظام آموزشی، چالش های پیش رو و راهکارهای عملیاتی می پردازد. یافته ها نشان می دهد که ادغام خوانش محیطی در برنامه های درسی، نه تنها موجب ارتقای آگاهی زیست محیطی دانش آموزان می شود، بلکه زمینه ساز توسعه پایدار است. این پژوهش بر پایه منابع معتبر علمی فارسی و انگلیسی انجام شده و راهکارهایی مانند آموزش میان رشته ای، استفاده از فناوری های دیجیتال و مشارکت جامعه محلی را پیشنهاد می دهد.

کلیدواژه ها:

خوانش محیطی ، آموزش عمومی ، مهارت های قرن ۲۱ ، توسعه پایدار ، محیط زیست.