بررسی کرامت انسانی از دیدگاه اسلام و حقوق کیفری ایران

کرامت انسانی به معنای ارزش و شرافت ذاتی هر فرد است که مستقل از ویژگی ها انسانی و اجتماعی است. این مفهوم به طور گسترده ای در فلسفه، حقوق بشر و اخلاق مطرح می شود، همچنین، بر مفاهیمی چون: احترام، حقوق و آزادی های بنیادین استوار است. کرامت انسانی امروزه با دو ابهام مهم از جمله فقر و نابرابری اقتصادی درگیر است. به دلیل اینکه، اولی از مهمترین تهدیدات اصلی کرامت انسانی است و دومین آن در زمینه ی حقوق کیفری، محاکمات ناعادلانه و استفاده از مجازاتهای غیر انسانی زیرا در برخی نظام های قضایی هنوز از مجازات هایی استفاده می کنند که با اصول کرامت انسانی مغایرت دارند در تلازم است.کرامت انسانی به عنوان یک اصل اساسی در اعلامیه جهانی حقوق بشر و بسیاری از اسناد بین المللی دیگر مورد تاکید قرار گرفته است. این مفهوم علاوه بر حقوق فردی، بر مسئولیت های اجتماعی نیز تاکید می کند که باید با دیگران با احترام و انصاف رفتار کنیم و در تلاش برای ایجاد جامعه ای عادلانه تر و انسانی تر باشیم. پژوهش حاضر با روش توصیفی-تحلیلی و از طریق گرد اوری اسناد و منابع کتابخانه ای و مواد قانونی انجام شده است. لذا، کرامت انسانی یک مفهوم بنیادین است که نه تنها بر پایه های اخلاق و فلسفه استوار است بلکه به تقویت همبستگی اجتماعی،کاهش خشونت و ایجاد فضایی برای گفت و گو و تفاهم میان افراد مختلف میتواند کمک کند. در نهایت، انجام پژوهش حاضر سبب حفظ حقوق و کرامت انسان در ادیان بشری می شود و انجام چنین پژوهشی برای قانونگذار ایرانی، قضات، وکلا، پژوهشگران و جامعه حقوقی مناسب خواهد بود.

کلیدواژه ها:

کرامت ذاتی ، موازین اسلام ، حقوق کیفری ، قانون اساسی ، حق مطلق