بررسی نقش عدم شفافیت و تبعیض به عنوان چالشی برای هوشمندسازی مدارس

هدف این تحقیق بررسی نقش عدم شفافیت و تبعیض به عنوان چالش هایی اساسی در مسیر هوشمندسازی مدارس ایران است. روش پژوهش به صورت مروری و توصیفی انجام شده و با تحلیل یافته های مطالعات اخیر، عوامل موثر بر بروز این چالش ها و پیامدهای آن ها بر عدالت آموزشی و کیفیت یادگیری دانش آموزان مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج نشان می دهد که عدم شفافیت در فرایندهای مدیریتی و گزارش دهی مدارس، به ویژه در غیاب زیرساخت های فناوری اطلاعات، منجر به ضعف در مدیریت زمان، تحلیل داده ها و نظارت ناکارآمد می شود. همچنین، تبعیض و نابرابری در دسترسی به امکانات هوشمندسازی، به ویژه در مناطق محروم و میان گروه های مختلف اجتماعی، موجب تشدید فاصله طبقاتی و کاهش فرصت های برابر آموزشی می گردد. این نابرابری ها نه تنها به دلیل تفاوت های اقتصادی، بلکه ناشی از عوامل جنسیتی، فرهنگی و ساختاری نیز هستند و در نهایت بر سلامت روانی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان تاثیر منفی می گذارند. از سوی دیگر، کمبود آموزش های لازم برای معلمان و محدودیت های ساختاری و قانونی نیز به عنوان موانع هوشمندسازی مدارس شناسایی شده اند. در جمع بندی، پژوهش حاضر تاکید می کند که رفع این چالش ها نیازمند تدوین راهکارهای جامع از جمله تامین زیرساخت های فناورانه، آموزش معلمان، حمایت هدفمند از مدارس محروم و ایجاد محیط آموزشی عادلانه و شفاف است تا هوشمندسازی مدارس به شکلی اثربخش و فراگیر تحقق یابد.

کلیدواژه ها:

هوشمندسازی مدارس ، عدم شفافیت ، تبعیض آموزشی ، نابرابری ، عدالت آموزشی