نقش آموزش بهداشت مدارس در نهادینه سازی سبک زندگی ایرانی– اسلامی در دانش آموزان

امروزه مقوله ی سبک زندگی به یکی از مهم ترین محورهای مطالعات سلامت، آموزش و فرهنگ بدل شده است. در بسیاری از کشورها، از جمله ایران، توجه به سبک زندگی سالم به عنوان ابزاری برای کاهش بار بیماری های جسمی و روانی، ارتقاء کیفیت زندگی، و حتی تقویت هویت ملی و دینی تلقی می شود. سبک زندگی ایرانی–اسلامی، به عنوان الگویی برگرفته از آموزه های قرآنی، سنت پیامبر اکرم (ص)، سیره اهل بیت (ع) و میراث فرهنگی کهن ایران، الگوی جامعی برای رشد متوازن انسان در ابعاد جسمانی، روانی، اجتماعی و معنوی ارائه می دهد.با توجه به نقش بنیادین مدارس در شکل گیری باورها، نگرش ها و رفتارهای پایدار در دوران کودکی و نوجوانی، یکی از حوزه های مهم در سیاست گذاری تربیتی و فرهنگی، بهره گیری از ظرفیت آموزش بهداشت برای ترویج این سبک زندگی است. آموزش بهداشت اگر با بهره گیری از مفاهیم دینی، اخلاقی، و فرهنگ بومی طراحی شود، می تواند عاملی موثر در جهت تحقق سبک زندگی اسلامی–ایرانی باشد.این مقاله با هدف بررسی مبانی نظری، تجربیات پژوهشی، ظرفیت های موجود در نظام آموزش رسمی کشور، و همچنین چالش ها و راهکارهای عملیاتی برای تلفیق موثر آموزش بهداشت و ترویج سبک زندگی ایرانی–اسلامی، تدوین شده است. نتایج تحلیل ها نشان می دهد که رویکردهای تلفیقی و میان رشته ای در طراحی محتوای درسی، بهره گیری از ظرفیت معلمان و مربیان بهداشت، استفاده از رسانه های تربیتی درون مدرسه، و توجه به نیازهای فرهنگی–سنی دانش آموزان، از جمله عوامل کلیدی در موفقیت این راهبرد محسوب می شوند. همچنین، نقش خانواده و جامعه در تداوم اثرات تربیتی مدارس مورد توجه قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

سبک زندگی ، آموزش بهداشت ، تربیت دینی ، فرهنگ بومی ، سلامت مدارس