تغییر نقش معلم در عصر فناوری ارتباطی

قرن حاضر تغییر از جامعه ی صنعتی به فراصنعتی یا جامعه ی اطلاعاتی است و اطلاعات و دانش اساسی ترین دانایی انسان ها، جوامع و ملت ها به شمار می آید. استفاده از فناور ی های جدید، توانایی های گسترده ای را در آموزش مبتنی بر فناوری به ارمغان آورده است که می تواند در فرآیند یاددهی- یادگیری و ارائه ی تسهیلات هیجان انگیز جدید جهت ترویج تغییرات در روش های آموزشی موثر واقع شود. فناوری اطلاعات و ارتباطات را می‎توان به عنوان ابزاری نیرومند برای ارتقای کیفیت و کارآیی آموزش مورداستفاده قرارداد که باعث تغییر شیوه ی سنتی آموزش می شود و به معلمان در بهبود فرآیند آموزش و یادگیری و تحقق بخشی برنامه ی درسی کارآمد و اثربخش کمک می کند. فناوری اطلاعات و ارتباطات واژه ای است که اوایل دهه۱۹۹۰ در ادبیات فناوری و سپس در ادبیات برنامه ریزی توسعه، مطرح شد.این مفهوم از تعامل سه قلمرو به دست آمد؛ ابتدا قلمرو اطلاعات و رایانه با هم ترکیب شد و فناوری اطلاعاتITبه وجود آمد. سپس با تعامل حوزه ی فناوری رایانه و فناوری اطلاعات از دهه ۱۹۸۰ به بعد، قلمروی تحت عنوان ارتباطات و فناوری حاصل شد و در نهایت از تعال این سه حوزه، قلمرو فناوری اطلاعات و ارتباطاتICT شکل گرفت.

کلیدواژه ها:

فناوری اطلاعات و ارتباطات ، یادگیری ، بهبود فرآیند آموزشو پرورش