کاربرد فناوری های نوین در آموزش بر مبنای سند تحول بنیادین

تحولات پرشتاب فناوری در دهه های اخیر، نظام های آموزشی در سراسر جهان را با چالشی جدی روبه رو کرده است؛ چالشی که نه تنها شیوه های سنتی آموزش را زیر سوال برده، بلکه لزوم بازتعریف نقش معلم، روش تدریس، محیط یادگیری و فرآیند ارزشیابی را نیز مطرح کرده است. در نظام آموزشی جمهوری اسلامی ایران، سند تحول بنیادین به عنوان مهم ترین سند راهبردی، افق هایی نو برای تربیت نسلی چندساحتی و دارای هویت اسلامی-ایرانی ترسیم کرده و بر لزوم بهره گیری هوشمندانه از فناوری های نوین در خدمت اهداف تربیتی تاکید نموده است. این مقاله با رویکردی توصیفی-تحلیلی، ضمن تبیین مفهوم فناوری نوین در آموزش، نقش و کارکرد آن در تحقق اهداف سند تحول را بررسی کرده است. همچنین با استناد به منابع علمی داخلی، به بیان فرصت ها، چالش ها و راهکارهایی برای تلفیق اصول تربیت اسلامی با ظرفیت های فناورانه پرداخته است. یافته های مقاله نشان می دهد که فناوری های نوین، اگر به درستی در مسیر تربیت متوازن، عدالت آموزشی، توسعه تفکر انتقادی و ارتقاء سواد رسانه ای به کار گرفته شوند، می توانند به ابزاری راهبردی برای تحقق آموزش تحول آفرین و بومی تبدیل شوند.

کلیدواژه ها:

فناوری نوین آموزشی ، سند تحول بنیادین ، تربیت چندساحتی ، عدالت آموزشی ، سواد دیجیتال ، آموزش نوین ، نظام آموزشی ایران