بررسی رابطه میان رفتار دبیران تربیت بدنی با میزان علاقمندی دانش آموزان به شرکت در فعالیت های ورزشی

فعالیت جسمانی و مشارکت در فعالیت های ورزشی بخش جدایی ناپذیر زندگی است و هر انسانی با توجه به ویژگی ها و توانایی های خاص خود به مشارکت ورزشی روی می آورد. کاهش تحرک و فعالیت های جسمانی در زندگی روزمره که به واسطه توسعه و گسترش امکانات و وسایل رفاهی و شیوه های نوین زندگی به وجود می آید، ضرورت پرداختن به ورزش و تربیت بدنی را بیش از پیش ایجاب می کند. بنابراین انجام مستمر و منظم فعالیت های بدنی در این راستا، امر لازم و حیاتی به نظر می رسد. دوره نوجوانی یک دوره حساس است که در این دوره آهنگ رشد به اوج خود می رسد. همراه با رشد سریع اندام ها نخستین نشانه های بلوغ جنسی نیز از ۱۱ سالگی در دختران و ۱۵ سالگی در پسران پدیدار می شود. افزایش طول اندام با رشد تنه هماهنگ نیست، بدین معنا که دست و پاها زودتر بلند می شوند. این موضوع سبب به هم خوردن آهنگ حرکت در بین دانش آموزان می شود و ناهماهنگی حرکتی را در بین آن ها تشدید می کند. اولویت نیازهای جسمانی حرکتی دانش آموزان در این دوره از دیدگاه محققان، تمرینات مربوط به حفظ وضعیت بدنی و اسکلت طبیعی، آگاهی در مورد نیازهای روان شناختی و نیازهای اجتماعی عاطفی است. بنابراین لازم است زمینه ای فراهم شود که دانش آموزان بتوانند در فعالیت های جسمانی به طور مستمر و منظم مشارکت داشته باشند.تربیت بدنی نقش بسیار مهم و غیر قابل انکاری در تشخیص این نوع کودکان و شناسایی بیشتر و بهتر آن ها بر عهده دارد.

کلیدواژه ها:

رفتار دبیران تربیت بدنی ، علاقه مندی دانش آموزان ، فعالیت های ورزشی ، فعالیت بدنی