بررسی رابطه بین جایگاه قدرت در ساختار خانواده و سبک رهبری مدیران ارشد سازمان ها

امروزه تعیین عوامل موثر بر سبک رهبری مدیران ارشد از اهمیت ویژه ای برخوردار است، زیرا سبک رهبری تاثیر مستقیمی بر عملکرد، انگیزش و تعهد سازمانی دارد. (Bass & Avolio, ۱۹۹۴) پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر جایگاه قدرت در ساختار خانواده بر سبک رهبری مدیران ارشد سازمان های استان خراسان رضوی انجام شد. روش تحقیق از نوع توصیفی-همبستگی بود و جامعه آماری متشکل از ۸۰۰ مدیر ارشد در بخش های دولتی و خصوصی استان انتخاب گردید. با استفاده از فرمول کوکران حجم نمونه ۲۶۰ نفر مشخص و با نمونه گیری طبقه ای تصادفی داده ها گردآوری شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسش نامه ساختار قدرت خانواده (Blood & Wolfe, ۱۹۶۰) و پرسش نامه چندعاملی رهبری (MLQ) (Bass & Avolio, ۱۹۹۴) بودند که اعتبار و پایایی آن ها پیش از این در مطالعات داخلی تایید شده است (موسوی و اکبری, ۱۳۹۹; کریمی, ۱۴۰۰). تحلیل داده ها با استفاده از آمار توصیفی، آزمون همبستگی پیرسون، رگرسیون سلسله مراتبی و مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) در نرم افزارهای SPSS و AMOS صورت گرفت. یافته ها نشان داد که ساختار قدرت مشارکتی خانوادگی بیشترین اثر مثبت را بر سبک رهبری تحولی دارد (β = ۰. ۴۸, p < ۰. ۰۰۱) و ساختار مردسالار بر سبک تبادلی (β = ۰. ۳۹, p < ۰. ۰۰۱) و ساختار زن سالار بر سبک اجتنابی (β = ۰. ۴۲, p < ۰. ۰۰۱) اثرگذار هستند. همچنین هوش هیجانی به عنوان یک متغیر میانجی، سهم ۳۴٪ در رابطه بین ساختار مشارکتی و رهبری تحولی داشت (CFI = ۰. ۹۵, RMSEA = ۰. ۰۴). نتایج پژوهش تاکید می کند که تجارب اولیه خانوادگی می تواند به عنوان معیاری کاربردی برای بهبود فرآیندهای انتخاب و توسعه مدیران ارشد مورد استفاده قرار گیرد و با فراهم آوردن چارچوبی جدید برای بررسی زمینه های غیرسازمانی رهبری، به عمق مطالعات رهبری می افزاید.

کلیدواژه ها:

جایگاه قدرت در خانواده ، ساختار قدرت خانوادگی ، سبک رهبری ، رهبری تحول آفرین ، رهبری تعاملی ، مدیران ارشد ، سازمان ، تاثیر خانواده بر رهبری.