پیش بینی رفتارهای پرخطر بر اساس فرانگرانی و طرحواره های هیجانی در دانش-آموزان دختر متوسطه دوم

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی رفتارهای پرخطر بر اساس فرانگرانی و طرحواره های هیجانی در دانش-آموزان دختر متوسطه دوم انجام شد. این پژوهش از نوع توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم منطقه ۲ شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بودند. حجم نمونه با استفاده از فرمول پلنت ۱۵۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. از پرسشنامه رفتارهای پرخطر زاده محمدی و احمدآبادی (۱۳۸۷)؛ پرسشنامه فرانگرانی ولز (۲۰۰۹) و پرسشنامه طرحواره های هیجانی لیهی (۲۰۱۲) برای جمع آوری داده ها استفاده شد. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چند متغیره به روش همزمان تحلیل شدند. نتایج نشان داد که بین نمرات فرانگرانی با رفتارهای پرخطر رابطه معناداری (۰۱/۰P≤) وجود داشت. بین طرحواره های هیجانی با رفتارهای پرخطر رابطه معناداری (۰۱/۰P≤) وجود داشت. نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که فرانگرانی و طرحواره های هیجانی در سطح (α=۰/۰۱) قادر به پیش بینی رفتارهای پرخطر دانش آموزان دختر متوسطه دوم بودند. هر دو متغیر ۳۹ درصد واریانس رفتارهای پرخطر را تبیین می کنند. به طور کلی مجموع نتایج حاکی از آن است که فرانگرانی و طرحواره های هیجانی بر رفتارهای پرخطر دانش آموزان دختر متوسطه دوم تاثیرگذار است. یافته های پژوهش در کل بیانگر آن است که فرانگری و طرحواره های هیجانی در شکل گیری و افزایش رفتارهی پرخطر نقش موثر دارند و می توان با در نظر گرفتن این موارد اقدامات و پیشگیری های لازم را انجام داد.

کلیدواژه ها:

رفتارهای پرخطر ، فرانگرانی ، طرحواره های هیجانی