طراحی خانه توانبخشی کودکان محروم از سرپرست با رویکرد مهارت ورزی: بررسی تاثیر محیط بر رشد اجتماعی و روانی کودکان

این پژوهش به بررسی نقش طراحی خانه توانبخشی کودکان محروم از سرپرست در بهبود مهارت ورزی و کاهش مشکلات اجتماعی و روانی این کودکان می پردازد. با توجه به تاثیر محیط بر رشد شخصیت و اجتماعی شدن کودکان، طراحی فضاهای مناسب و استاندارد، امری ضروری تلقی می شود. در این تحقیق، ضمن بررسی وضعیت کودکان بی سرپرست، جنبه های روانشناختی، اجتماعی و تربیتی زندگی آن ها مورد ارزیابی قرار گرفته و تاثیر طراحی فضای مناسب بر افزایش حس تعلق، کاهش استرس و بهبود مهارت های اجتماعی کودکان بررسی شده است. مرور مطالعات پیشین نشان می دهد که نبود طراحی هدفمند در مراکز نگهداری این کودکان موجب افزایش ناهنجاری های رفتاری، کاهش امنیت روانی و عدم شکل گیری مهارت های اجتماعی در آن ها می شود. روش تحقیق این پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی بوده و داده های مورد استفاده از طریق مطالعات کتابخانه ای، میدانی، پرسشنامه و تحلیل روانشناختی گردآوری شده است. یافته های تحقیق نشان می دهد که طراحی مناسب مراکز توانبخشی می تواند تاثیر بسزایی بر رشد شناختی و روانی کودکان داشته و زمینه ساز ورود موفق آن ها به جامعه باشد. پیشنهاد شده است که در طراحی این مراکز، علاوه بر فراهم کردن فضایی امن و آرام، به مدیریت هوشمند و اصول روانشناختی توجه ویژه ای شود.

کلیدواژه ها:

خانه توانبخشی ، کودکان بی سرپرست ، مهارت ورزی ، طراحی محیطی