تاثیر آموزش سواد عاطفی به دانش آموزان بر بهبود ارتباطات بین فردی و کاهش تعارضات در مدرسه

در سال های اخیر، افزایش تنش ها و تعارضات بین فردی در محیط های آموزشی، توجه پژوهشگران و متخصصان تعلیم و تربیت را به اهمیت پرورش مهارت های عاطفی و اجتماعی دانش آموزان معطوف کرده است. مقاله حاضر با رویکردی تحلیلی–مروری به بررسی نقش آموزش سواد عاطفی در بهبود ارتباطات بین فردی و کاهش تعارضات در مدرسه می پردازد. در ابتدا با تبیین مفاهیم کلیدی چون سواد عاطفی، ارتباطات بین فردی و تعارضات مدرسه ای، مبانی نظری مبتنی بر نظریه های هوش هیجانی گلمن، نیازهای اساسی روانی دسی و رایان و ارتباطات موثر را بررسی کرده و شواهدی از پیشینه پژوهش های داخلی و خارجی ارائه می شود. یافته ها نشان می دهد که آموزش سواد عاطفی نقش موثری در تقویت مهارت هایی همچون خودآگاهی، همدلی، گوش دادن فعال، و حل مسالمت آمیز تعارض ها ایفا می کند و موجب کاهش رفتارهای پرخاشگرانه، افزایش مسئولیت پذیری و ارتقاء کیفیت روابط در مدرسه می گردد. با وجود این، اجرای این آموزش با چالش هایی چون نبود چارچوب های رسمی در نظام درسی، کمبود نیروی متخصص، مقاومت فرهنگی و دشواری در ارزیابی مواجه است. در بخش پایانی مقاله، راهکارهایی نظیر اصلاح سیاست های آموزشی، توانمندسازی معلمان، تولید محتوای کاربردی و جلب مشارکت خانواده و جامعه برای تقویت این آموزش ارائه شده است. بر اساس تحلیل ها، روشن است که آموزش سواد عاطفی نه تنها به بهبود تعاملات انسانی در مدرسه منجر می شود، بلکه یکی از پیش نیازهای مهم برای تحقق یادگیری موثر و تربیت شهروندانی سالم و مسئولیت پذیر است.

کلیدواژه ها:

سواد عاطفی ، ارتباطات بین فردی ، تعارضات مدرسه ای ، هوش هیجانی ، یادگیری اجتماعی و عاطفی (SEL)